Alain Grootaers werd geboren op 22 juli 1964 in Lommel, België. Hij groeide op in een groot gezin, zijn vader was beroepsmilitair, waardoor het gezin vaak verhuisde — onder meer naar Duitsland en later terug naar België. Uiteindelijk kwam de familie terecht in Lier, de thuisbasis van zijn moeder en vader.

In zijn jeugd was Alain een fervent voetballer. Hij doorliep alle jeugdreeksen bij de club Lierse SK als doelman, en belandde uiteindelijk bij de reserven van de eerste ploeg. Tegelijkertijd ontwikkelde hij al vroeg een sterke interesse voor strips en verhalen: samen met zijn neef gaf hij een stripblad uit, waarvoor ze tekenaars interviewden.

Maar zijn fascinatie voor beelden trok hem ook richting fotografie — hij richtte een eigen donkere kamer in. Op zijn achttiende besloot hij dan ook fotografie te studeren aan de academie voor schone kunsten van Leuven. Al snel echter nam hij een andere bocht: hij ging politieke wetenschappen studeren, richting internationale betrekkingen, aan de Vrije Universiteit Brussel. In 1987 behaalde hij zijn diploma.

Terwijl hij studeerde, begon hij ook als freelance journalist te werken voor het weekblad Panorama. Later, bij de opvolger Nieuwe Panorama, klom hij op tot redactiecoördinator en uiteindelijk chef-redacteur. Toen Nieuwe Panorama ter ziele ging, zette Alain zelf de schouders onder een herlancering: met investeerders richtte hij het weekblad P-Magazine op — waar hij hoofdredacteur en uitgever werd. Onder zijn leiding groeide het blad uit tot een bekende publicatie. Hij lanceerde later ook het maandblad Ché en probeerde een vrouwenweekblad (Lola) en een cinefiel magazine (Teek), al hadden die minder succes.

Na zijn media-carrière verdiepte Grootaers zich in andere domeinen. Hij werkte voor radio en televisie, schreef, en werd auteur — met verscheidene boeken op zijn naam. Hij ondernam zelfs een sabbatical: na een reis van een jaar door Zuidoost-Azië vestigde hij zich in Andalusië. Daar startte hij een paarden- en olijfboerderij, lanceerde een eigen olijfoliemerk en organiseerde reizen te paard of met motor.

In januari 2023 werd Alain getroffen door een ernstige hersenbloeding terwijl hij in Málaga was. Hij belandde in het ziekenhuis, waar hij enkele maanden verbleef en revalideerde. Hoewel het een zware periode was en hij fysiek gedeeltelijk verlamd raakte, bleef zijn geest intact. Kort daarna begon hij weer te schrijven. In 2025 verscheen zijn boek Beroerd waarin hij openhartig vertelt over die periode — over de inzichten, de worstelingen en de hoop.

Als schrijver en columnist getuigt hij tegenwoordig over zijn leven, over maatschappelijke onderwerpen en over zijn ervaringen. Ondanks tegenslag bleef hij zoeken naar nieuwe vormen van expressie: fotografie kwam opnieuw op zijn pad. Hij stelde recent een fotoproject samen rond het thema “breuken en bruggen”, een beeldende reflectie op zowel littekens — letterlijk en figuurlijk — als herstel en hoop.

Doorheen zijn leven liet Alain Grootaers zien dat hij niet in één vak wou blijven steken: journalist, fotograaf, uitgever, ondernemer, reiziger, boer, auteur — het zijn slechts enkele van de vele petten die hij droeg. Zijn levensloop getuigt van heruitvinden, durf, creativiteit en veerkracht.

Librar las Beroerd.