Antoni Marí i Muñoz (Ibiza, 1944) is een Spaanse dichter, essayist en verteller. Hij studeerde filosofie en literatuur en ontwikkelde zich al vroeg tot een invloedrijk denker binnen de esthetica en de literatuurtheorie. Tussen 1979 en 1989 was hij hoogleraar aan de Autonome Universiteit van Barcelona. Nadien werd hij hoogleraar kunsttheorie aan de Pompeu Fabra Universiteit, waar hij zich bleef toeleggen op onderwijs en onderzoek.

In De wijsheid van een eiland gebruikt Antoni Mari het eiland als metafoor voor afzondering en concentratie. Het eiland staat voor een plek waar afstand ontstaat tot de drukte van het moderne leven, en waar ruimte is voor reflectie over waarden, verbondenheid en eenvoud. Het boek is daarmee zowel een persoonlijke zoektocht als een bredere overdenking over hoe mensen betekenis kunnen vinden in een wereld die voortdurend in beweging is.

Met zijn werk heeft Antoni Mari een bescheiden maar betrokken lezerspubliek opgebouwd. Hij wordt gewaardeerd om zijn vermogen om filosofische vragen toegankelijk te maken zonder ze te simplificeren. Zijn biografie laat zich lezen als die van een auteur die niet zozeer het grote podium zoekt, maar eerder de verdieping, en die via zijn boeken lezers uitnodigt om met andere ogen naar hun eigen leefwereld te kijken.

Librar las De wijsheid van een eiland.