Coco Schrijber

Coco Schrijber (1961) is een Nederlandse schrijver, documentairemaker en essayist. Al meer dan drie decennia onderzoekt zij in haar films en boeken de grote existentiële vragen van het menselijk bestaan. Thema’s als verlangen, verlies, verveling, liefde, herinnering en sterfelijkheid keren steeds terug in een oeuvre waarin filosofische diepgang wordt gecombineerd met een sterk persoonlijke en beeldende vertelstijl.

Schrijber studeerde aan de Gerrit Rietveld Academie en bouwde vanaf de jaren negentig een indrukwekkende reputatie op als documentairemaker. Haar films onderscheiden zich door een onderzoekende blik en een grote aandacht voor de innerlijke wereld van haar personages. Zij zoekt niet naar sensationele verhalen, maar naar de universele emoties die onder het alledaagse schuilgaan.

De internationale doorbraak volgde met de documentaire Bloody Mondays & Strawberry Pies, een indringende film over verveling als menselijke ervaring. De documentaire werd bekroond met het Gouden Kalf voor Beste Lange Documentaire tijdens het Nederlands Film Festival en won daarnaast meerdere internationale prijzen, waaronder onderscheidingen op het filmfestival van Monterrey. De film was bovendien de officiële Nederlandse inzending voor de Academy Awards en bevestigde Schrijbers reputatie als een van de meest eigenzinnige documentairemakers van Nederland.

Naast haar filmwerk ontwikkelde Schrijber zich ook tot een opvallende literaire stem. Haar boeken kenmerken zich door dezelfde nieuwsgierigheid die haar documentaires zo bijzonder maakt. In De luchtvegers en Ola en de dingen onderzoekt zij op subtiele wijze de relatie tussen herinnering, identiteit en de betekenis die mensen aan hun leven proberen te geven. Haar proza beweegt zich moeiteloos tussen roman, essay en filosofische beschouwing.

Met Het gezoem van bijna alles bereikte Schrijber een nieuw hoogtepunt in haar schrijverschap. De roman werd bekroond met de BNG Lezersjuryprijs, bereikte de longlist van de Boekenbon Literatuurprijs, werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs en de Hans Vervoortprijs en kreeg later ook een nominatie voor De Inktaap. De brede waardering onderstreepte haar vermogen om literaire kwaliteit te verbinden met een groot lezerspubliek.

Kenmerkend voor Schrijbers werk is de aandacht voor de vragen waarop geen definitieve antwoorden bestaan. Haar personages zoeken naar betekenis in een wereld die vaak raadselachtig blijft. Daarbij speelt verwondering een centrale rol. Zowel in haar films als in haar boeken nodigt zij de lezer of kijker uit om met nieuwe ogen naar de werkelijkheid te kijken.

Stilistisch onderscheidt Schrijber zich door een rustige, beschouwende toon waarin observatie en emotie zorgvuldig in balans worden gehouden. Haar werk is filosofisch zonder abstract te worden en persoonlijk zonder in sentimentaliteit te vervallen. Achter iedere scène en iedere gedachte schuilt een diep vertrouwen in de kracht van verhalen om mensen dichter bij zichzelf en elkaar te brengen.

Met een oeuvre dat film en literatuur op een natuurlijke manier met elkaar verbindt, heeft Coco Schrijber een geheel eigen plaats verworven binnen de Nederlandse cultuur. Haar werk laat zien dat de grootste vragen vaak verborgen liggen in de kleinste gebeurtenissen en dat aandachtig kijken misschien wel de belangrijkste vorm van begrijpen is.