Donna Tartt

Donna Tartt (Greenwood, Mississippi, 23 december 1963) is een Amerikaanse schrijfster die bekendstaat om haar zorgvuldig opgebouwde, omvangrijke romans waarin vriendschap, obsessie, schuld, schoonheid en de aantrekkingskracht van een gesloten wereld vaak samenkomen.

Tartt groeide op in Mississippi en publiceerde al op dertienjarige leeftijd een sonnet in een lokaal literair tijdschrift. Ze studeerde klassieke talen en filosofie aan het Bennington College in Vermont, waar ze onder anderen Bret Easton Ellis leerde kennen.

In 1992 debuteerde Tartt met De verborgen geschiedenis. De roman volgt zes studenten klassieke talen die zich laten meeslepen door hun fascinatie voor de klassieke oudheid en proberen een bijzondere, bijna extatische ervaring te bereiken. Hun intellectuele afzondering en zoektocht naar schoonheid en vervoering krijgen echter een duistere wending. Het boek groeide uit tot een internationale bestseller en geldt als een van de bepalende romans van Tartts oeuvre.

Tien jaar later verscheen De kleine vriend (2002), een roman over een meisje dat probeert de waarheid achter de dood van haar broer te achterhalen. Tartt verplaatst haar verhaal opnieuw naar het Amerikaanse Zuiden en combineert een coming-of-ageverhaal met elementen van de Southern Gothic.

In 2013 verscheen Het puttertje, haar derde roman. De hoofdpersoon Theo Decker raakt als kind betrokken bij een aanslag in een museum en neemt vervolgens een klein schilderij van Carel Fabritius mee. Het schilderij blijft zijn leven lang met hem verbonden. De roman werd internationaal een groot succes en won in 2014 de Pulitzerprijs voor fictie.

Tartts oeuvre is klein maar invloedrijk. Ze publiceert langzaam en werkt jarenlang aan haar romans, die daardoor vaak zeer omvangrijk en gedetailleerd zijn. Haar belangstelling voor klassieke literatuur, kunst en de psychologie van haar personages vormt een constante in haar werk.

Vooral De verborgen geschiedenis kreeg vanaf de jaren 2020 een nieuwe generatie lezers. Via BookTok en andere online lezersgemeenschappen groeide de roman opnieuw uit tot een cultboek en werd hij een belangrijke inspiratiebron voor de zogenoemde dark academia-cultuur. Tartts werk laat zich daarbij niet eenvoudig tot één genre beperken: haar romans combineren literaire ambitie met spanning, misdaad, psychologisch drama en een sterke fascinatie voor intellectuele en artistieke werelden.