Emiel Lamberts

Emiel Lamberts, geboren in 1941, is een vooraanstaand Belgisch historicus die gedurende vele jaren Europese geschiedenis doceerde aan de Katholieke Universiteit Leuven. In zijn academische loopbaan legde hij zich vooral toe op de wisselwerking tussen religie en samenleving in de negentiende en twintigste eeuw. Zijn onderzoek kenmerkt zich door een brede Europese invalshoek en een bijzondere aandacht voor de politieke en maatschappelijke rol van het katholicisme.

Tot zijn invloedrijkste publicaties behoren De kruistocht tegen het liberalisme uit 1984, waarin hij de confrontatie tussen katholicisme en liberale ideologie analyseert, en Christian Democracy in the European Union (1945–1995) uit 1997, dat de ontwikkeling van de christendemocratie in het naoorlogse Europa belicht. Met The Black International: The Holy See and Militant Catholicism in Europe (1870–1878) uit 2002 vestigde hij zijn internationale reputatie verder door de transnationale netwerken van militant katholicisme te onderzoeken.

Grote bekendheid verwierf Lamberts met Het gevecht met Leviathan: Een verhaal over de politieke ordening in Europa (1815–1965), een synthetisch en ambitieus werk dat in meerdere talen werd vertaald en in 2012 werd bekroond met de Arenbergprijs voor Europese geschiedenis. Daarnaast speelde hij een belangrijke rol in de geschiedschrijving van de Lage Landen als co-editor, samen met J.C.H. Blom, van het omvangrijke standaardwerk Geschiedenis van de Nederlanden, dat tussen 1994 en 2020 verscheen.