Filip De Pillecyn

Filip De Pillecyn (Hamme, 1891 – Gent, 1962) was een Vlaamse schrijver en een belangrijke figuur binnen de Vlaamse Beweging. Hij is vooral bekend als auteur van romans waarin het Vlaamse plattelandsleven, herinnering, oorlog en de menselijke strijd centraal staan. Zijn bekendste werk is Monsieur Hawarden, dat later ook werd verfilmd. Gerard Walschap noemde hem „de Prins der Nederlandse Letteren”.

De Pillecyn studeerde Germaanse filologie aan de Katholieke Universiteit Leuven en raakte er actief betrokken bij de Vlaamse studentenbeweging. Tijdens de Eerste Wereldoorlog diende hij aan het IJzerfront en werd hij een belangrijke figuur binnen de Frontbeweging. Zijn Vlaamsgezindheid ontwikkelde zich daar sterk. Hij was bovendien een van de medestichters van de IJzerbedevaart en schreef tijdens de oorlog gedichten en verhalen die later werden gebundeld.

Na de oorlog werkte De Pillecyn als journalist en redacteur. Hij was onder meer redactiesecretaris van De Standaard, hoofdredacteur van De Tijd en oprichter van het satirische weekblad Pallieter. Daarnaast was hij leraar Nederlands en Engels. Zijn verblijf als leraar in Malmedy vormde een belangrijke inspiratiebron voor Hans van Malmedy en Monsieur Hawarden.

Zijn levensloop werd sterk getekend door zijn politieke engagement tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Pillecyn sloot zich aan bij het Vlaamsch Nationaal Verbond en DeVlag en bekleedde tijdens de bezetting verschillende culturele en bestuurlijke functies. Na de bevrijding werd hij wegens collaboratie veroordeeld tot tien jaar hechtenis. Hij bracht enkele jaren in de gevangenis door.

Die gevangenisperiode had een grote invloed op zijn schrijverschap. In de cel schreef hij Mensen achter de dijk, een herinneringenroman over het arme Vlaanderen van zijn jeugd in Hamme. Na zijn vrijlating in 1949 vestigde hij zich in Gent en bleef hij als schrijver actief.

De Pillecyns oeuvre wordt gekenmerkt door een sterke verbondenheid met streek, geschiedenis en herinnering. Zijn werk combineert een melancholische, soms lyrische stijl met aandacht voor sociale omstandigheden en de innerlijke strijd van zijn personages. Daarmee behoort hij tot de belangrijke Vlaamse auteurs van de twintigste eeuw.