Hans Vandevoorde

Hans Vandevoorde (1960) is een Belgisch literatuurwetenschapper, gespecialiseerd in de moderne Nederlandse literatuur en cultuur. Hij was als hoogleraar Nederlandse letterkunde verbonden aan de Vrije Universiteit Brussel, waar hij tot 2025 doceerde. Daarnaast was hij betrokken bij het Centrum voor de Studie van de Experimentele Literatuur en werkte hij rond negentiende-eeuwse, fin-de-siècle- en interbellumliteratuur, naoorlogse poëzie en de avant-garde.

Vandevoorde publiceert over de wisselwerking tussen literatuur, beeldende kunst, cultuurgeschiedenis en maatschappelijke ontwikkelingen. Zijn onderzoek omvat onder meer Karel van de Woestijne, August Vermeylen, Jan Walravens en de experimentele literatuur. Voor zijn studie over Karel van de Woestijne ontving hij de Karel van de Woestijne-prijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren.

Tot zijn recente publicaties behoort Stil verzet. De oorlogsjaren van August Vermeylen, 1939-1945 (2024), een biografische studie waarin hij de intellectuele en persoonlijke geschiedenis van Vermeylen tijdens de oorlogsjaren onderzoekt. Vandevoordes werk kenmerkt zich door een brede cultuurhistorische blik, grondige bronnenkennis en aandacht voor de manier waarop schrijvers en kunstenaars zich verhouden tot hun tijd.