Jan Mulder

Jan Mulder (Winschoten, 1945) is een Nederlandse schrijver, columnist, televisiepersoonlijkheid en voormalig profvoetballer. Hoewel hij zijn carrière begon op het voetbalveld, groeide hij uit tot een van de bekendste literaire en journalistieke stemmen van de Lage Landen. Zijn werk kenmerkt zich door humor, melancholie, scherpe observaties en een groot gevoel voor stijl.

Als voetballer brak Mulder door bij FC Groningen, waarna hij in 1965 een opmerkelijke transfer maakte naar RSC Anderlecht. In Brussel groeide hij uit tot een van de populairste spelers van zijn generatie. Hij werd topscorer van de Belgische eerste klasse en won meerdere landstitels met de club. Blessures maakten echter vroegtijdig een einde aan zijn sportieve loopbaan. Die gedwongen afscheidname van het voetbal zou later een terugkerend thema worden in zijn literaire werk.

Na zijn carrière als profvoetballer koos Mulder voor de journalistiek en de literatuur. Hij schreef reportages, columns en verhalen voor onder meer de Volkskrant, Elsevier en het Vlaamse weekblad Humo. Zijn stijl viel meteen op door de combinatie van ironie, zelfspot en een bijna nostalgische gevoeligheid voor het alledaagse.

Een breed publiek leerde hem kennen als columnist. Jarenlang vormde hij samen met schrijver Remco Campert het geliefde schrijversduo Camu, waarvan de gezamenlijke columns in de Volkskrant uitgroeiden tot een vaste waarde binnen de Nederlandse journalistiek. Hun samenwerking resulteerde ook in verschillende boekpublicaties.

Mulder publiceerde een omvangrijk oeuvre waarin sport, herinnering, liefde, familie en vergankelijkheid steeds terugkerende onderwerpen zijn. Tot zijn bekendste boeken behoren Opmars der strafschopgebieden (1978), Diva in Winschoten (1988), De vuurspuwer van Ootmarsum (1991), Spreek en vergissing (1994), Villa BvD (1999), Iris (2003), Labradoedel (2009), De Analyticus (2009) en Tot u spreekt Jan Mulder (2014).

Een bijzondere plaats binnen zijn oeuvre nemen zijn sportboeken in. In de vierdelige reeks Verzameld Sportwerk bracht hij zijn beste teksten over voetbal bijeen. Anders dan veel sportjournalisten schrijft Mulder zelden uitsluitend over wedstrijden of uitslagen. Zijn belangstelling gaat uit naar de mensen achter de sport, de tragiek van winnen en verliezen, en de manier waarop herinneringen het verleden vervormen.

Naast zijn schrijverschap werd Mulder een bekende televisiepersoonlijkheid. Met zijn uitgesproken mening, gevoel voor humor en literaire flair groeide hij uit tot een veelgevraagde gast in praatprogramma’s en actualiteitsuitzendingen in zowel Nederland als Vlaanderen.

Wat Jan Mulder onderscheidt van veel andere sportauteurs is dat hij voetbal nooit als een doel op zich beschouwt. In zijn boeken en columns fungeert sport vaak als toegangspoort tot grotere thema’s zoals ambitie, vergankelijkheid, liefde, afkomst en ouder worden. Daardoor overstijgt zijn werk de grenzen van de sportliteratuur.

Meer dan een halve eeuw na zijn debuut blijft Jan Mulder een unieke figuur binnen de Nederlandse cultuur: een voormalige topsporter die uitgroeide tot een schrijver met een geheel eigen stem, even herkenbaar op papier als op televisie.