Renate Dorrestein

Renate Dorrestein (Amsterdam, 25 januari 1954 – Aerdenhout, 4 mei 2018) was een Nederlandse schrijfster, journaliste en feministe. Ze schreef romans, verhalen, autobiografisch werk en essays en ontwikkelde zich tot een van de herkenbaarste auteurs van haar generatie.

Dorrestein groeide op in een katholiek advocatengezin in Amstelveen. Na haar gymnasiumopleiding ging ze als leerling-journalist aan de slag bij Libelle en Panorama. De reizen die ze voor haar werk maakte, zouden later mede van invloed zijn op haar schrijverschap. Vanaf 1977 werkte ze als freelancejournalist en publiceerde ze onder meer in Het Parool, Viva, Onkruid en Opzij. Van Opzij was ze van 1982 tot 1987 redacteur.

Haar betrokkenheid bij het feminisme liep als een belangrijke lijn door haar carrière. In 1986 was ze betrokken bij de oprichting van de Anna Bijns Stichting, die de vrouwelijke stem in de Nederlandse letteren wilde ondersteunen. Ook bleef ze zich in haar journalistieke en literaire werk nadrukkelijk bezighouden met de positie van vrouwen.

Als romanschrijfster debuteerde Dorrestein in 1983 met Buitenstaanders. Ze schreef daarna een omvangrijk oeuvre waarin ze geregeld elementen uit het gothic novel-genre, absurdisme, spanning en zwarte humor combineerde. Ze werd bekend als een auteur die gewone situaties kon laten ontsporen en daarbij de donkere en soms bizarre kanten van menselijke relaties zichtbaar maakte.

Naast fictie schreef Dorrestein verschillende autobiografische boeken. In Het perpetuum mobile van de liefde (1988) verwerkte ze de zelfmoord van haar jongere zus. Heden ik (1993) gaat over de ziekte ME, waarmee ze vanaf 1991 jarenlang te maken had. Persoonlijke ervaringen kregen daarmee een belangrijke plaats binnen haar schrijverschap, zonder dat haar werk zich tot autobiografie beperkte.

Dorrestein schreef ook voor een breed publiek. In 1997 verscheen haar Boekenweekgeschenk Want dit is mijn lichaam en in 2008 het Boekenweekessay Laat me niet alleen. Haar werk werd bovendien veelvuldig vertaald en verscheen in veertien landen, waaronder de Verenigde Staten en Japan.

Haar belangstelling voor literatuur beperkte zich niet tot het schrijven van boeken. Ze was betrokken bij literaire organisaties en projecten en bleef zich gedurende haar loopbaan mengen in discussies over literatuur en de positie van schrijvers. In haar laatste jaren correspondeerde ze per e-mail met schrijver Alex Boogers over hun werk en hun plaats binnen de Nederlandse literatuur.

Renate Dorrestein maakte in 2017 bekend dat ze ongeneeslijk ziek was. Ze overleed op 4 mei 2018 in Aerdenhout.

Met haar veelzijdige oeuvre liet Dorrestein een eigenzinnige stem na in de Nederlandse literatuur. Haar werk beweegt zich vaak op het grensgebied van het alledaagse en het ontregelende, waarbij familie, relaties, vrouw-zijn, verlies en de merkwaardige kanten van het menselijk gedrag regelmatig terugkeren.