Tessa de Loo

Tessa de Loo (Bussum, 15 oktober 1946) is het pseudoniem van de Nederlandse schrijfster Johanna Martina (Tineke) Duyvené de Wit. Ze schrijft romans en verhalen waarin persoonlijke verhoudingen, herinneringen en historische gebeurtenissen een belangrijke plaats innemen.

Na haar eindexamen aan de middelbare school in Oss studeerde de Loo Nederlandse taal- en letterkunde aan de Universiteit Utrecht. Vervolgens verhuisde ze naar de Achterhoek, waar ze als lerares Nederlands werkte. Na een periode in Amsterdam verhuisde ze naar Portugal. Sinds 2020 woont ze in Nijmegen, nadat ze een klein herseninfarct had gehad.

In 1983 debuteerde ze met de verhalenbundel De meisjes van de suikerwerkfabriek. Het boek werd meer dan twintig keer herdrukt en leverde haar twee debuutprijzen op. Met haar eerste publicatie vestigde de Loo zich als een schrijfster met een eigen literaire stem en een groot gevoel voor menselijke verhoudingen.

Haar bekendste werk is De tweeling, dat in 1993 verscheen. In deze roman vertelt de Loo het verhaal van twee zussen die tijdens de Tweede Wereldoorlog van elkaar gescheiden raken en aan weerszijden van de grens opgroeien. Hun verschillende levens bieden een indringend perspectief op de oorlog en de manier waarop historische gebeurtenissen doorwerken in persoonlijke levens. De Tweeling werd een internationaal succes, verscheen in 24 talen en werd in 2002 door Ben Sombogaart verfilmd.

De Tweede Wereldoorlog en de gevolgen ervan vormen in haar werk vaker een belangrijke achtergrond, maar de Loo richt haar aandacht vooral op de mensen die door historische omstandigheden tegenover elkaar komen te staan. Familiebanden, loyaliteit, verlies en de manier waarop mensen hun verleden ervaren, keren daarbij regelmatig terug.

Met De Tweeling verwierf Tessa de Loo een groot internationaal lezerspubliek. Haar oeuvre omvat daarnaast verhalen en verschillende romans, waarmee ze een vaste plaats heeft verworven binnen de Nederlandse literatuur.