Als je het licht niet kunt zien van Anthony Doerr leverde de auteur een Pullitzer op. Ik ben in de wolken met de lectuur die een zeldzaam intense onderdompeling betekent in het leven van kleine mensen tijdens de grootste oorlog ooit, met name in Duitsland en Frankrijk. De immense hoeveelheid concrete, vaak ook zeer zintuiglijke feiten over steden, straten, historische gebeurtenissen, veldslagen en bio-fysische wetenschappen, die magistraal zijn verweven in het personen-verhaal, werkt ronduit magisch & betoverend.
Ook de emotionele tekening van de jonge en oudere hoofdpersonages is super. Ik ben intussen tot op een derde van het verhaal gevorderd. De weesjongen Werner Pfennig met buitengewone talenten, een wonderkind, die via de eliteschool van het revanchistische, ernstig gemotiveerde Duitse leger kansen ontvangt en grijpt zijn duistere, harde, armoedige mijnwerkerslot te ontstijgen en de slimme blinde meid Marie-Laure van twaalf jaar met de toegewijde, lieve, vaardige museummedewerker als vader, ze zijn me al snel nabij.
Céline
Opwaaiende zomerjurken
Zoeklicht op het gazon
Deze wereld is geen ergernis waard
Ik denk dat het zal regenen als ik doodga
Voornamelijk vrouwen
Boos meisje
Liefde en aardbevingen
Gastvrijheid
Korea, de vergeten oorlog
Een dag op het stembureau
Een kleine selectie van Librar. elk weekend in uw mailbox?
Het continent zonder eigenschappen
De zeven zussen
De schaduw van een vriend
Gebonden aan de waarheid
Het geschenk
Wat bomen ons vertellen
Terug naar Congo
Interview met de geschiedenis
Lijmen/Het been
Als de dieren
Waarom behandelen we poëzie alsof niemand ze echt hoeft te lezen?