Christian De Coninck keert met Beduveld terug naar zijn vertrouwde Brusselse misdaadwereld, met hoofdcommissaris Stijn Goris opnieuw in de cockpit van het onderzoek. De aanleiding lijkt aanvankelijk betrekkelijk overzichtelijk: graaf Hippolyte de Saint-Marc, topman van een invloedrijke holding, wordt dood aangetroffen in zijn thuiskantoor. De huisarts gaat uit van een natuurlijke dood, maar de weduwe vertrouwt het niet en dringt aan op een obductie. Wanneer Goris het onderzoek opneemt, blijkt de ogenschijnlijk eenvoudige zaak al snel veel meer lagen te hebben.
De Coninck kent Brussel niet alleen als decor, maar ook als politieman uit de praktijk. Hij was commissaris en woordvoerder bij de politie Brussel Hoofdstad en verwerkt die ervaring al sinds zijn debuut De Praagse connectie in zijn misdaadromans. De reeks rond Stijn Goris onderscheidt zich daardoor van veel klassieke thrillers: de nadruk ligt niet uitsluitend op de spectaculaire misdaad, maar ook op het politiewerk, de omgeving waarin een onderzoek zich ontvouwt en de menselijke verhoudingen daarbinnen. Beduveld past duidelijk in die traditie.
Wat het nieuwe verhaal interessant maakt, is de combinatie van verschillende werelden. De Saint-Marc behoort tot de Brusselse economische elite en zijn dood brengt Goris in de omgeving van een familie en bedrijfsimperium waarin macht, belangen en geheimen door elkaar lopen. Hoe verder het onderzoek vordert, hoe meer belastend materiaal boven water komt. Tegelijk blijft de centrale vraag overeind: is hier inderdaad een moord gepleegd, of zoekt de politie naar een dader van een misdrijf dat misschien nooit heeft plaatsgevonden?
Daarmee kiest De Coninck voor een klassieke maar effectieve thrillerconstructie. Niet alleen de identiteit van een mogelijke dader staat ter discussie, maar ook de aard van de misdaad zelf. Dat geeft het onderzoek een extra laag: Goris moet niet alleen achterhalen wie verantwoordelijk zou kunnen zijn, maar eerst bepalen wat er precies gebeurd is.
Daarmee kiest De Coninck voor een klassieke maar effectieve thrillerconstructie.
Zoals vaker bij De Coninck is Brussel veel meer dan zomaar een achtergrond. De stad vormt het natuurlijke speelveld van het onderzoek en van een verhaal waarin verschillende maatschappelijke milieus elkaar kruisen. Naast de hoofdzaak krijgt Goris bovendien te maken met een brutale roofoverval en een bizarre onthoofding. Die nevenzaken zorgen ervoor dat het politiewerk zich niet tot één afgesloten moordonderzoek laat reduceren.
Beduveld is daarmee vooral een misdaadroman in de klassieke zin van het woord: een politieonderzoek, een raadselachtige dood, verborgen belangen en een speurder die stap voor stap probeert orde te brengen in een steeds ingewikkelder geheel. De kracht van De Coninck ligt minder in het voortdurend opvoeren van spektakel dan in de geloofwaardige Brusselse context en in zijn vertrouwdheid met het politiewerk.
Voor lezers die de eerdere Goris-romans kennen, biedt Beduveld opnieuw een herkenbare combinatie van Brusselse sfeer, politieonderzoek en maatschappelijke milieus. Nieuwe lezers kunnen vermoedelijk zonder problemen instappen, omdat de zaak zelf centraal staat. Met zijn 312 pagina’s blijft de roman bovendien binnen het formaat van een vlot leesbare thriller.
Zuiver
Rouwdouwers
Oscar Wilde’s crucifix
Nacht in Parijs
Het verdampte land
Moord in het Grand Alpine Hotel
Pertinenties van Polly Dewit
Grondstoffen
On the Road
Onze correspondent in Frankrijk
Slaap lekker
Een kleine selectie van Librar. elk weekend in uw mailbox?
Over cinema
Sommige auteurs bouwen vooral aan hun imago
Een mens is maar een wandelaar
De stalker
C’est la vie
Pieter Daens
Post uit Berlijn
De schoft
De Finse weduwe
Het bloemenmeisje
De stille kracht
Duitse dagdromen over het keizerrijk







































