Black-out

Een samenleving die steeds meer wordt bepaald door sociale media, online verontwaardiging en digitale polarisatie vormt het decor van Black-out, de eerste roman van Dalilla Hermans. Wat begint als een verhaal over een moordzaak groeit uit tot een scherpe reflectie over identiteit, activisme, publieke beeldvorming en de manier waarop mensen elkaar online beoordelen.

De aanleiding is de moord op Maya, een jonge activiste die uitgroeide tot een bekend gezicht binnen maatschappelijke discussies. Al snel lijkt de publieke opinie haar oordeel klaar te hebben. De dader is een internettrol die zijn online haatcampagnes heeft omgezet in fysiek geweld. Maar naarmate het verhaal vordert, blijkt de werkelijkheid minder eenvoudig dan de krantenkoppen doen vermoeden.

Hermans kiest ervoor om zowel de vermeende dader als het slachtoffer een stem te geven. Daardoor ontstaat een gelaagd verhaal waarin zwart-witdenken voortdurend wordt ondergraven. De jonge man die verantwoordelijk lijkt voor de moord is geen monster zonder verleden, terwijl ook Maya niet uitsluitend de onberispelijke heldin blijkt die de media van haar maken. Die keuze vormt een van de sterkste aspecten van de roman.

De auteur toont een scherp inzicht in de mechanismen van sociale media. Online discussies, digitale veroordelingen en de snelheid waarmee mensen kampen kiezen spelen een belangrijke rol. Black-out laat zien hoe gemakkelijk complexe individuen worden gereduceerd tot symbolen, hashtags of karikaturen. De roman stelt ongemakkelijke vragen over schuld, verantwoordelijkheid en de behoefte om onmiddellijk een duidelijke dader en een duidelijk slachtoffer aan te wijzen.

Tegelijkertijd blijft het boek toegankelijk. Hermans schrijft helder en direct, zonder ingewikkelde literaire constructies. Daardoor leest de roman vlot en behoudt hij zijn vaart. Vooral de passages waarin de psychologische evolutie van de jonge dader wordt beschreven, maken indruk. De geleidelijke overgang van frustratie naar radicalisering wordt geloofwaardig en verontrustend neergezet.

Niet alles is even subtiel uitgewerkt. Sommige maatschappelijke thema’s worden vrij expliciet benoemd, waardoor bepaalde scènes eerder aanvoelen als een debat dan als een organisch onderdeel van het verhaal. Af en toe lijkt de boodschap belangrijker te worden dan de literaire uitwerking. Daardoor verliezen enkele personages iets van hun complexiteit.

Maar juist de ambitie van het boek verdient waardering. Hermans probeert niet alleen een spannend verhaal te vertellen, maar wil ook onderzoeken hoe mensen elkaar zien en veroordelen in een tijdperk waarin meningen zich sneller verspreiden dan feiten. De roman raakt daarmee aan actuele kwesties zonder te vervallen in eenvoudige antwoorden.

Black-out is geen klassieke thriller en evenmin een puur maatschappelijk pamflet. Het boek bevindt zich ergens tussen beide genres en haalt daar zijn kracht uit. Door de grenzen tussen dader en slachtoffer, waarheid en beeldvorming voortdurend te bevragen, dwingt Dalilla Hermans haar lezers om verder te kijken dan de eerste indruk.

Het resultaat is een actuele en prikkelende roman die niet op alle vlakken even verfijnd is, maar die wel belangrijke vragen durft te stellen over de wereld waarin we leven en de verhalen die we over elkaar vertellen.