Boerenpsalm

In Boerenpsalm vertelt Felix Timmermans het levensverhaal van Wortel, een Vlaamse boer die volledig verbonden is met zijn land. Hij werkt, trouwt, krijgt kinderen en probeert zich staande te houden wanneer ziekte, armoede en verlies zijn leven binnendringen. Het boerenbestaan wordt daarbij niet geromantiseerd: het is zwaar en onzeker, maar Wortel blijft ervan overtuigd dat er geen mooier leven bestaat.

Daarin verschilt de roman duidelijk van Pallieter. Waar Pallieter het leven uitbundig viert, heeft Wortel geleerd dat levensvreugde en verdriet onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Hij verliest mensen die hem dierbaar zijn en wordt steeds opnieuw geconfronteerd met de dood, maar zijn geloof en zijn verbondenheid met de aarde geven hem houvast.

De natuur vormt het ritme van het verhaal. Zaaien, groeien en oogsten keren steeds terug en staan tegenover de eindigheid van het menselijke leven. De seizoenen gaan door, ook wanneer mensen sterven. Juist daarin vindt Wortel troost: het leven gaat verder.

De titel Boerenpsalm verwijst naar de manier waarop Wortel zich tot God richt. Zijn geloof is niet zonder twijfel of verdriet. Het is soms een gebed, soms een klacht en soms een dankbetuiging. Toch blijft hij uiteindelijk het leven aanvaarden, juist omdat hij de dood kent.

Timmermans schrijft in een beeldrijke, volkse taal die sterk verbonden is met het Vlaamse landleven. De roman heeft weinig klassieke plot en draait vooral om de ervaringen en gedachten van Wortel. Daardoor krijgt het verhaal een eenvoudige, bijna tijdloze kracht.