Cilento

Met Cilento weet Monique Brans verschillende genres samen te smelten tot een verhaal dat ons meeneemt naar de donkere dagen van de coronapandemie nog niet eens zo lang geleden. Marí is 67, heeft een succesvolle carrière achter zich en een leven waarin verschillende relaties zijn gepasseerd, maar de liefde die ze werkelijk zoekt heeft ze nog niet gevonden. Wanneer ze via een datingsite een aantrekkelijke man ontmoet, neemt ze een impulsieve beslissing: ze nodigt hem uit voor een etentje bij haar thuis. Een onverwachte gebeurtenis tijdens die eerste ontmoeting zet vervolgens een reeks gebeurtenissen in gang die hen naar Zuid-Italië brengt.

In de Cilento belanden de twee in een villa hoog in de bergen. Dan breekt de coronapandemie uit en sluiten de grenzen zich vrijwel volledig. Wat bedoeld was als een bijzondere reis verandert daardoor in een gedwongen verblijf van zeven maanden. Plotseling zijn twee mensen die elkaar nog nauwelijks kennen vrijwel volledig op elkaar aangewezen.

Dat gegeven vormt de kern van de roman. Een relatie die onder normale omstandigheden misschien rustig zou zijn opgebouwd, krijgt nu meteen een enorme intensiteit. Er is geen mogelijkheid om elkaar tijdelijk te ontlopen, geen druk sociaal leven en nauwelijks afleiding van buitenaf. Daardoor worden niet alleen aantrekkingskracht en erotiek sterker, maar komen ook onzekerheden en onverwerkte zaken uit het verleden naar boven.

Brans gebruikt de bijzondere omstandigheden om vragen te stellen over liefde op latere leeftijd. Marí is geen jonge vrouw die haar eerste grote liefde ontdekt, maar iemand die al een heel leven achter zich heeft. Haar verlangen naar intimiteit wordt daardoor minder geromantiseerd. Ze weet inmiddels wat relaties kunnen betekenen en wat er mis kan gaan. Juist daarom is de vraag of ze zich opnieuw werkelijk aan iemand durft over te geven interessant.

De Cilento zelf vormt meer dan alleen het decor. Het ruige landschap van Zuid-Italië staat in scherp contrast met de afgesloten wereld waarin Marí en haar metgezel terechtkomen. De natuur biedt ruimte en vrijheid, terwijl hun leven in de villa steeds meer een afgesloten universum wordt. Die tegenstelling geeft de roman een aangename spanning.

Hun lichamelijke toenadering roept herinneringen en emoties op die ze liever achter zich hadden gelaten. Liefde blijkt daardoor niet alleen een kwestie van verlangen, maar ook van wat iemand uit zijn verleden meeneemt.

De coronapandemie is daarbij een effectief historisch kader. De gedwongen afzondering die in werkelijkheid miljoenen mensen overkwam, wordt hier teruggebracht tot twee mensen die elkaar in korte tijd zeer intensief leren kennen. De omstandigheden stellen hun relatie voortdurend op de proef.

Cilento is een roman over liefde, verlangen en de mogelijkheid om op latere leeftijd nog een nieuw leven met iemand op te bouwen. Monique Brans combineert romantiek en erotiek met thema’s als eenzaamheid, herinnering en de behoefte aan echte verbondenheid.

De kracht van het boek ligt vooral in het uitgangspunt: twee mensen die elkaar nauwelijks kennen, worden door omstandigheden gedwongen om zeven maanden lang samen te leven. Daardoor krijgt de vraag wat liefde werkelijk betekent alle ruimte. Is lichamelijke aantrekkingskracht voldoende? Kun je iemand werkelijk leren kennen wanneer je zelf nog met je verleden worstelt? En kan een onverwachte ontmoeting uiteindelijk meer veranderen dan je ooit had voorzien?

Cilento is daarmee een toegankelijke en sensuele roman waarin een bijzondere liefdesgeschiedenis wordt verbonden met de onzekerheid van het ouder worden en de kracht van herinneringen. Het Italiaanse landschap, de gedwongen afzondering en de erotische spanning geven het verhaal een eigen sfeer.