Cirkel der dagen

Cirkel der dagen markeert een nieuwe fase in het oeuvre van Ken Follett. Na zijn succesvolle historische reeksen over de middeleeuwen en de twintigste eeuw verplaatst hij zijn lezers naar een veel verder verleden: Groot-Brittannië rond 2500 voor Christus, tijdens de periode waarin Stonehenge ontstaat. Daarmee kiest Follett opnieuw voor een beslissend moment uit de geschiedenis, maar ditmaal staat niet een kathedraal of een wereldconflict centraal, maar een monument dat al duizenden jaren tot de verbeelding spreekt.

De roman volgt onder meer Seft, een begaafde vuursteendelver die verlangt naar een beter leven dan het harde bestaan binnen zijn gewelddadige familie. Tijdens de Midzomermarkt ontmoet hij opnieuw Neen, de vrouw op wie hij verliefd is, en haar zus Joia, een visionaire priesteres die droomt van een monument dat de verschillende stammen op de Grote Vlakte met elkaar moet verbinden. Wanneer droogte, wantrouwen en machtsstrijd de samenleving ontwrichten, groeit het plan voor een enorme stenen cirkel uit tot veel meer dan een bouwproject. Stonehenge wordt een symbool van samenwerking, geloof en beschaving, terwijl de personages moeten zien te overleven in een wereld waarin geweld en rivaliteit voortdurend op de loer liggen.

Zoals in veel van Folletts historische romans staat ook hier de wisselwerking tussen individuele levens en grote maatschappelijke veranderingen centraal. De auteur laat zien hoe technische kennis, religieuze overtuigingen en politiek leiderschap samen de loop van de geschiedenis kunnen bepalen. Achter de bouw van Stonehenge schuilt volgens Follett niet alleen architectonisch vernuft, maar ook de voortdurende strijd tussen samenwerking en eigenbelang.

Een belangrijk thema is de kracht van menselijke verbeelding. Joia’s droom van een monument dat verschillende stammen verenigt lijkt aanvankelijk onhaalbaar, maar groeit uit tot een ideaal waarvoor mensen bereid zijn offers te brengen. Daarnaast onderzoekt de roman hoe vooruitgang vaak ontstaat uit conflict. Nieuwe ideeën botsen met oude tradities, terwijl macht, geloof en persoonlijke ambities voortdurend met elkaar in strijd zijn.

Opnieuw toont Follett zijn talent om een verre historische periode toegankelijk te maken. Hoewel het verhaal zich vijfduizend jaar geleden afspeelt, blijven de personages herkenbaar in hun verlangens, angsten en morele keuzes. De roman combineert uitvoerige historische research met een vlotte vertelstijl, meerdere verhaallijnen en een gestage spanningsopbouw, kenmerken die zijn werk al decennialang typeren.

Critici prezen vooral de ambitieuze historische setting en de overtuigende reconstructie van een nauwelijks gedocumenteerde periode uit de prehistorie. Ook de manier waarop Follett de mogelijke ontstaansgeschiedenis van Stonehenge tot leven brengt, werd gewaardeerd. Sommige recensenten merkten op dat de omvangrijke cast en de epische opzet veel aandacht van de lezer vragen, maar juist die brede aanpak geeft de roman zijn monumentale karakter.

Met Cirkel der dagen bewijst Ken Follett opnieuw dat hij geschiedenis weet om te vormen tot meeslepende fictie. Door de bouw van Stonehenge te verbinden met menselijke ambities, liefde, macht en samenwerking ontstaat een roman die niet alleen vertelt hoe een monument zou kunnen zijn ontstaan, maar vooral laat zien hoe beschaving wordt opgebouwd door mensen die verder durven kijken dan hun eigen tijd.