Met De grap maakte Milan Kundera in 1967 zijn romandebuut. Het boek is tegelijk een politieke roman, een verhaal over liefde en wraak en een scherpe studie van de manier waarop een ogenschijnlijk onschuldige opmerking iemands leven volledig kan ontregelen. Achter de titel schuilt een roman over macht, vernedering, ideologie en de onmogelijkheid om het verleden eenvoudig achter je te laten.
Ludvík Jahn is een jonge student in het Tsjechoslowakije van de jaren vijftig. Hij is intelligent, eigenzinnig en heeft een zekere afstand tot de communistische ideologie die zijn omgeving beheerst. Wanneer hij een ansichtkaart naar zijn vriendin Markéta stuurt met een ironische en politiek provocerende boodschap, denkt hij een grap te maken. Markéta laat de kaart echter aan anderen lezen. De ironie wordt niet als grap herkend, maar als politiek vergrijp.
De gevolgen zijn buitenproportioneel. Ludvík wordt uit de communistische partij gezet en van de universiteit verwijderd. Hij wordt vervolgens naar de mijnen gestuurd, waar hij zijn militaire dienst moet vervullen. Een enkele zin die als grap bedoeld was, blijkt voldoende om zijn zorgvuldig opgebouwde toekomst te vernietigen.
Dat uitgangspunt is typerend voor Kundera. Hij is geïnteresseerd in de kloof tussen wat iemand bedoelt en wat anderen ervan maken. Humor kan bevrijdend zijn, maar onder een ideologisch systeem kan juist humor gevaarlijk worden. De grap van Ludvík is niet alleen verkeerd begrepen; ze wordt een bewijsstuk tegen hem.
Jaren later keert Ludvík terug naar zijn geboortestreek. Hij is zijn vernedering niet vergeten en zoekt een manier om zich te wreken op Pavel Zemanek, de man die destijds een belangrijke rol speelde bij zijn uitsluiting. Ludvík besluit niet rechtstreeks met hem af te rekenen, maar verleidt zijn vrouw Helena. Zijn wraakplan lijkt aanvankelijk eenvoudig en doeltreffend, maar Kundera maakt er vervolgens iets veel ingewikkelders van.
Want wraak blijkt, net als de oorspronkelijke grap, niet beheersbaar. Ludvík denkt dat hij het verleden kan herschrijven door iemand anders te laten voelen wat hemzelf is aangedaan. Maar de werkelijkheid laat zich niet naar zijn plan voegen. Zijn zorgvuldig voorbereide wraak krijgt daardoor iets ironisch: juist degene die de situatie wil beheersen, verliest uiteindelijk de controle.
De roman bestaat uit verschillende stemmen en perspectieven. Ludvík vertelt niet als enige zijn verhaal. Ook andere personages krijgen ruimte om hun versie van de gebeurtenissen te geven. Daardoor verandert het beeld van het verleden voortdurend. Wat aanvankelijk duidelijk lijkt, krijgt vanuit een ander perspectief een andere betekenis.
Die compositie is essentieel voor de roman. Kundera laat zien dat er niet één eenvoudig verhaal over het verleden bestaat. Iedereen heeft zijn eigen herinneringen, belangen en interpretaties. Dezelfde gebeurtenis kan voor de ene persoon een vernedering zijn en voor de andere nauwelijks betekenis hebben.
Ook liefde en seksualiteit worden in De grap verbonden met macht. Ludvíks verhouding met Helena is vanaf het begin gebaseerd op een verborgen bedoeling. Zij denkt dat hij haar begeert, terwijl hij haar in werkelijkheid gebruikt om haar echtgenoot te treffen. Daarmee wordt zijn wraak uiteindelijk ook een vorm van zelfbedrog. Hij denkt dat hij de ander straft, maar wordt zelf steeds sterker bepaald door de gebeurtenis die hij achter zich wil laten.
De politieke achtergrond is ondertussen voortdurend aanwezig. Kundera beschrijft het Tsjechoslowakije van de jaren vijftig als een samenleving waarin ideologische eensgezindheid belangrijker wordt gevonden dan individuele vrijheid. Het probleem is niet alleen dat mensen worden gecontroleerd, maar ook dat zij zichzelf gaan controleren. Een grap moet worden gewogen, woorden moeten worden aangepast en afwijkende gedachten kunnen grote gevolgen hebben.
Toch is De grap geen eenvoudige aanklacht tegen het communisme. Kundera is daarvoor te geïnteresseerd in menselijke zwakheden. Macht kan mensen onderdrukken, maar mensen kunnen ook zelf machtsmechanismen gebruiken om anderen te vernederen of te manipuleren. Ludvík wordt slachtoffer van een ideologisch systeem, maar probeert later op zijn eigen manier anderen tot instrument van zijn wraak te maken.
Daarin ontstaat de tragische ironie van de roman. Ludvík wil zich bevrijden van het verleden, maar blijft er juist door zijn wraak aan vastzitten. Hij denkt dat hij de geschiedenis kan corrigeren, terwijl hij haar daardoor alleen maar opnieuw beleeft.
Ook het begrip toeval speelt een belangrijke rol. Een leven kan volgens Kundera worden bepaald door gebeurtenissen die op het moment zelf nauwelijks betekenis lijken te hebben. Een briefkaart, een verkeerd begrepen zin of een toevallige ontmoeting kan jaren later nog steeds doorwerken. Het menselijke verlangen om alles een duidelijke oorzaak en betekenis te geven, botst voortdurend met de grilligheid van het bestaan.
De humor van Kundera is daarbij vaak donker. De titel De grap klinkt luchtig, maar de gevolgen van de grap zijn allesbehalve licht. Juist dat contrast geeft de roman zijn karakter. Wat voor de ene persoon een ironische opmerking is, kan voor een ander een levensbedreigende gebeurtenis worden.
De stijl is bovendien minder filosofisch expliciet dan in De ondraaglijke lichtheid van het bestaan, maar de belangrijkste thema’s van Kundera’s latere werk zijn al duidelijk aanwezig: de onbetrouwbaarheid van herinneringen, de spanning tussen individuele vrijheid en maatschappelijke druk, de dubbelzinnigheid van liefde en de onvoorspelbaarheid van het leven.
Het is ook interessant dat Kundera zijn personages niet als volledig autonome figuren behandelt. Ze zijn voortdurend verbonden met ideeën en historische omstandigheden. Hun persoonlijke keuzes krijgen betekenis doordat ze botsen met de maatschappij waarin ze leven. Daardoor wordt De grap zowel een persoonlijke als een politieke roman.
De roman verscheen oorspronkelijk in 1967 en maakte Kundera vrijwel onmiddellijk bekend. De Nederlandse vertaling van Jana Beranová verscheen voor het eerst in 1988 en is gebaseerd op de door Kundera herziene Tsjechische versie.
Aesopus
Een danser in de sneeuw
Tussen de dagen
Slaap lekker
De stad
Céline
Leve mij
De zeventiende
Marten Toonder – Biografie
Je ziet mij nooit meer terug
Teflonbaby
Een kleine selectie van Librar. elk weekend in uw mailbox?
De man die zijn haar kort liet knippen
Leeuw
De ketter en de kerkvorst
Tekstielen
De kleine verlossing, of de lust van ontlasten
Zwaluwstaarten
De meeste boeken hadden een artikel moeten zijn
Reddend zwemmen
Een jaar in Babylon
Het ultieme geheim
Tot God