De hersencel

Marc van der Meer troont in De hersencel de lezer mee naar een Texaanse dodencel waar de Nederlandse professor D’Hondt wacht op zijn onvermijdelijke executie.

D’Hondt zijn grootste strijd speelt zich echter niet af binnen de muren van zijn cel. Al jaren leeft hij met het gevoel dat zijn gedachten en keuzes gestuurd worden door een ongrijpbare innerlijke kracht — een “bestuurder” die hem richting geeft. Dat idee vormt de motor van een verhaal dat zowel psychologisch als filosofisch weet te boeien.

Van der Meer kiest niet voor een klassieke, rechtlijnige vertelling, maar voor een meer introspectieve aanpak die perfect past bij dit beladen onderwerp. De lezer wordt stap voor stap meegenomen in het hoofd van de professor, waar realiteit en verbeelding subtiel in elkaar overvloeien. De mysterieuze “uitstapjes” vanuit zijn cel geven het verhaal bovendien een extra dimensie en houden de spanning voortdurend levendig.

De manier waarop dit boek grote –ingewikkelde- thema’s toegankelijk weet te maken laat vermoeden dat de auteur veel in zijn mars heeft. Vragen rond vrije wil, identiteit en de zin van het bestaan worden niet zwaar of afstandelijk, maar juist op een meeslepende en herkenbare manier gebracht. Daardoor blijft het verhaal niet alleen boeiend, maar ook verrassend leesbaar.

De stijl van van der Meer is beeldend en trefzeker, met af en toe een subtiele dosis humor die het geheel lucht geeft. Tegelijk weet hij een constante onderhuidse spanning vast te houden, waardoor je als lezer het boek niet zomaar opzij legt.

De hersencel is een aanrader voor wie houdt van romans die net iets verder gaan dan het 13-in-een-dozijn verhaal. Een sterk en veelbelovend debuut dat nieuwsgierig maakt naar zijn opvolger.