Dodencel

Met Dodencel levert Sterre Carron opnieuw een ambitieuze thriller af waarin een intrigerende moordzaak wordt verweven met een beladen historisch thema. Die combinatie zorgt voor een roman die verder reikt dan de klassieke politiethriller, al is het evenwicht tussen spanning en maatschappelijke betrokkenheid niet altijd vanzelfsprekend.

Wanneer in Mechelen een naakte man wordt aangetroffen met een gipsmasker over het gezicht en naast hem twee zorgvuldig neergelegde vrouwenarmen, krijgt hoofdinspecteur Erin De Donder een bijzonder ingewikkelde zaak voorgeschoteld. De bizarre en rituele kenmerken van de moorden wijzen op een dader die volgens een eigen symboliek handelt. Terwijl het onderzoek zich ontwikkelt, groeit de overtuiging dat achter de moorden een veel groter verhaal schuilgaat.

Carron kiest ervoor de hedendaagse misdaad te verbinden met de genocide in Rwanda in 1994. Die historische verhaallijn behoort zonder twijfel tot de sterkste onderdelen van de roman. De auteur beschrijft de gruwel met respect en zonder gratuit effectbejag. Tegelijk voelt de overgang tussen beide tijdslijnen af en toe wat abrupt aan, waardoor het tempo van het politieonderzoek tijdelijk wordt onderbroken. Niet elke lezer zal die voortdurende afwisseling even natuurlijk ervaren.

Ook de symboliek rond de moordenaar en de verwijzingen naar de Egyptische cultuur geven het verhaal een eigen karakter. Toch blijft die symboliek soms eerder sfeerscheppend dan werkelijk verdiepend, waardoor sommige elementen minder impact hebben dan ze aanvankelijk lijken te beloven.

Hoofdinspecteur Erin De Donder ontwikkelt zich verder tot een overtuigend hoofdpersonage. Ze krijgt meer reliëf dan in eerdere romans en haar persoonlijke betrokkenheid maakt haar geloofwaardig, zonder het onderzoek te overheersen. Carron schrijft bovendien in een toegankelijke stijl die de vaart hoog houdt. De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat het boek vlot leest en de spanning vrijwel voortdurend aanwezig blijft.

De ontknoping is degelijk opgebouwd en brengt de verschillende verhaallijnen overtuigend samen, al zullen ervaren thrillerlezers bepaalde ontwikkelingen mogelijk eerder zien aankomen dan de auteur wellicht beoogt. Dat doet echter weinig af aan de leeservaring, die van begin tot eind onderhoudend blijft.

Dodencel is een goed opgebouwde thriller die spanning combineert met historische reflectie. Niet alle keuzes pakken even sterk uit en de combinatie van twee uiteenlopende verhaallijnen vraagt soms wat van de lezer, maar Carron slaagt er opnieuw in een meeslepende en verzorgde misdaadroman neer te zetten. Het resultaat is een bovengemiddelde thriller die vooral indruk maakt door de menselijke en historische dimensie achter het misdaadverhaal.