Einde van een lied

Einde van een lied van Mathias Daems is geen roman over het najagen van een droom. Het is een roman over wat er gebeurt wanneer die droom zich tegen je keert.

Lowie Hendriks wil geen zekerheid, geen witte jas, geen leven dat al beslist is. Hij wil een podium. Zijn vader wil het tegenovergestelde, en heeft daar redenen voor waar niemand aan mag komen. Wanneer Lowie samen met Tom en Emma een band vormt, lijkt het even eenvoudig: spelen, groeien, vertrekken. Maar wat begint als spel, kantelt snel. De tour wordt geen triomftocht, maar een langzaam uit elkaar trekken van mensen die dachten dat ze hetzelfde wilden.

Wat dit boek onderscheidt, is niet het verhaal —dat kennen we— maar de manier waarop het succes fileert nog vóór het echt begint te glanzen. Geen romantiek rond “doorbreken”, wel de frictie van samenleven onder druk. De band is geen droommachine, maar een testopstelling. Vriendschap wordt hier geen vangnet, maar een breekpunt.

Onder de oppervlakte spelen drie spanningen die het boek dragen: de erfenis van ouders die hun verleden niet loslaten, de hardnekkige illusie dat passie genoeg is, en de vraag hoeveel van jezelf je kunt opofferen zonder onherkenbaar te worden. Einde van een lied weigert daar geruststellende antwoorden op te geven.

Dit is geen boek voor wie een opbouw naar applaus zoekt. Wel voor lezers die geïnteresseerd zijn in wat er gebeurt ná de eerste noot.