Het hotel

Een luxueus hotel aan de kust van Dorset, een eeuwenoud bos, een groep welgestelde gasten en een openingsfeest dat eindigt in dood en brand. Lucy Foley heeft voor Het hotel opnieuw alle ingrediënten bij elkaar gebracht die haar thrillers zo herkenbaar maken.

Het Manor Hotel moet het soort plek worden waar vermogende gasten naartoe komen om even aan het gewone leven te ontsnappen. Eigenaar Francesca Meadows heeft het landgoed van haar familie omgebouwd tot een luxueus resort, compleet met wellness, natuur en zorgvuldig gecreëerde rust. Maar buiten de fraai aangelegde terreinen ligt een oud bos waar de plaatselijke bevolking heel anders naar kijkt. Rondom het bos bestaan verhalen over de mysterieuze Birds, een groep die volgens de overlevering zelf voor gerechtigheid zorgt.

Foley zet daarmee vanaf het begin twee werelden tegenover elkaar. Aan de ene kant de nieuwe rijkdom, wellness en zorgvuldig geregisseerde luxe van het hotel, aan de andere kant de lokale bevolking die het land en zijn geschiedenis kent. Onder die tegenstelling ligt bovendien een gebeurtenis van vijftien jaar eerder, die de verschillende personages met elkaar verbindt. Wanneer het openingsweekend uitloopt op een brand en een dode, blijken oude geheimen opnieuw naar boven te komen.

Zoals in haar eerdere thrillers kiest Foley voor verschillende perspectieven en tijdslijnen. Francesca, haar echtgenoot Owen, de mysterieuze gast Bella en de jonge keukenhulp Eddie vertellen ieder een deel van het verhaal. Daarnaast wordt geleidelijk teruggegaan naar de gebeurtenissen van vijftien jaar eerder. De lezer krijgt daardoor telkens nieuwe informatie, maar nooit het volledige plaatje. Het is een beproefde methode van Foley: personages blijken andere bedoelingen te hebben dan aanvankelijk wordt vermoed en de waarheid wordt stukje bij beetje prijsgegeven.

Dat werkt vooral goed in het eerste gedeelte van de roman. Foley is sterk in sfeer. Het zonnige kustlandschap, het luxueuze hotel en het donkere bos vormen samen een decor waarin voortdurend iets dreigends aanwezig lijkt. Het contrast tussen de zorgvuldig vormgegeven wellnesswereld en de oude, bijna mythische omgeving geeft het verhaal bovendien iets van een moderne gothic thriller. De combinatie van folklore, rijkdom en verborgen wrok onderscheidt Het hotel enigszins van een klassieke moordpuzzel.

Tegelijkertijd heeft de gekozen vertelstructuur ook een nadeel. Er zijn veel personages en verschillende perspectieven, waardoor de lezer soms wat afstand houdt tot de hoofdpersonen. Een aantal recensenten merkten op dat sommige personages minder sterk uit de verf komen dan andere en dat vooral in het middenstuk het tempo wat terugvalt.

Daar komt bij dat Foley haar spanning langzaam opbouwt. Wie vooral een razendsnelle thriller verwacht, moet geduld hebben. De auteur is meer geïnteresseerd in het blootleggen van verhoudingen en geheimen dan in een voortdurende stroom van actie. Dat past bij haar werkwijze, maar maakt het boek niet overal even strak.

De sociale tegenstelling tussen de rijke bezoekers en de plaatselijke bevolking geeft het verhaal wel meer inhoud dan een eenvoudige whodunit. Het hotel wordt een symbool voor een wereld waarin geld een omgeving naar eigen wensen kan vormgeven, terwijl de mensen die er al generaties wonen zich steeds verder buitengesloten voelen. Foley verwerkt die tegenstelling zonder haar thrillerformule los te laten.

Het slot is een ander verhaal. Foley voert de spanning in de laatste fase fors op en brengt verschillende verhaallijnen samen. Dat levert de nodige onthullingen op, maar niet iedere lezer zal de ontknoping even overtuigend vinden. Een aantal recensenten vond dat de finale minder sterk was dan de langzaam opgebouwde spanning ervoor.

Daarmee is Het hotel typisch Lucy Foley: een aantrekkelijk decor, mensen die meer verbergen dan ze vertellen, verschillende perspectieven en een verleden dat langzaam het heden binnendringt. De auteur beheerst die formule inmiddels goed. Tegelijkertijd wordt daardoor ook zichtbaar hoe sterk haar werk op een vaste constructie steunt.