Het vijfde testament

Borgerhoff & Lamberigts 2024 448 pagina's 9789464987683 Paperback

Wanneer de steenrijke architect Carlo Nobile op negentigjarige leeftijd kinderloos overlijdt, lijkt zijn nalatenschap op het eerste gezicht overzichtelijk. Zijn stiefzoon Clément Lambert beschikt over een testament waarin Nobile’s overleden vrouw als erfgenaam wordt aangewezen, maar ook de familie van Carlo maakt aanspraak op het vermogen. Al snel blijkt dat er meer testamenten bestaan en dat achter de erfenis een ingewikkeld web van familieverhoudingen, oude geheimen en tegengestelde belangen schuilgaat.

De jonge advocate Giulia Colonna raakt steeds verder bij de zaak betrokken. Zij ontdekt dat een juridische strijd om een fortuin lang niet uitsluitend draait om de vraag wie er volgens de regels gelijk heeft. Wie over de beste advocaten beschikt, wie de juiste documenten kan bovenhalen en wie bereid is verder te gaan dan een ander, kan de uitkomst bepalen. Dat gegeven vormt de motor van de roman.

De samenwerking tussen Ann Galland en de Italiaanse advocaat Giovanni Imbergamo is daarbij een interessant uitgangspunt. Imbergamo brengt zijn kennis van het Italiaanse recht mee, terwijl Galland vooral verantwoordelijk is voor de literaire uitwerking. Daardoor krijgen de juridische passages voldoende overtuigingskracht zonder dat de roman verandert in een juridisch handboek. De erfeniskwestie wordt stap voor stap ingewikkelder en iedere nieuwe ontdekking verschuift opnieuw de machtsverhoudingen.

Tegelijkertijd is Het vijfde testament vooral een verhaal over hebzucht. Zolang er een aanzienlijk fortuin te verdelen valt, blijken familiebanden opvallend rekbaar. De personages verdedigen hun aanspraken met juridische argumenten, maar daaronder liggen vaak veel persoonlijkere motieven. Liefde, wrok, loyaliteit en geld lopen voortdurend door elkaar. De roman stelt daarmee ook de ongemakkelijke vraag hoe ver mensen bereid zijn te gaan wanneer er werkelijk iets te winnen valt.

De setting van Rome geeft het verhaal een extra laag. Galland en Imbergamo gebruiken de stad niet alleen als decor voor de juridische strijd, maar nemen de lezer ook mee langs pleinen, wijken, restaurants en andere herkenbare plekken. Vooral de beschrijvingen van het Quartiere Coppedè en het dagelijkse leven in Rome zorgen voor ademruimte tussen de juridische verwikkelingen.

Galland en Imbergamo gebruiken de stad niet alleen als decor voor de juridische strijd, maar nemen de lezer ook mee langs pleinen, wijken, restaurants en andere herkenbare plekken.

De keerzijde is dat de roman soms wel erg veel plot nodig heeft om de spanning vast te houden. De verschillende testamenten, familieleden en juridische manoeuvres vragen behoorlijk wat aandacht van de lezer. Niet iedere personageontwikkeling krijgt daardoor dezelfde diepgang als de centrale erfeniskwestie. Giulia is als jonge advocate een geloofwaardige spil van het verhaal, maar haar persoonlijke ontwikkeling blijft geregeld ondergeschikt aan de volgende wending in de zaak.

Dat is tegelijk de charme van Het vijfde testament. Galland en Imbergamo schrijven geen ingetogen familieroman, maar een breed opgezet verhaal waarin het ene geheim het andere oproept. De spanning komt minder voort uit geweld dan uit documenten, advocaten, verborgen belangen en de vraag wie uiteindelijk met het fortuin aan de haal gaat. De roman werkt daardoor vooral als een juridische familiesaga met de structuur van een thriller.

Het vijfde testament is daarmee een vlot geschreven roman over geld, familie en recht, waarin de juridische expertise van Imbergamo een overtuigende basis vormt voor de intrige. Niet alle personages zijn even diep uitgewerkt en de hoeveelheid plotwendingen kan soms wat geconstrueerd aanvoelen. Maar wie houdt van familieruzies, juridische intriges en een flinke dosis Romeinse sfeer, krijgt met deze samenwerking een onderhoudend verhaal waarin de vraag naar rechtvaardigheid voortdurend botst met de macht van geld.

Een kleine selectie van Librar. elk weekend in uw mailbox?

VLIJM

Wat er binnenkomt

Al heel vroeg ontdekte ik dat ik een schrijver was. Ik moest dingen van me af schrijven om met zaken in het reine te komen. Als ik een tijdje niet kon schrijven, voelde ik hoe alles zich ophoopte, tot ik op barsten stond. Maar van schrijven alleen kun je niet overleven, tenzij je Herman Brusselmans of Tom Lanoye heet. Daarom werk ik ook nog in de kringloopwinkel. Daar is iedereen op de hoogte van mijn boekenliefde.

Scroll naar boven
Librar
Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.