Leeuw

Met Leeuw levert Maxim Hartman een verrassende bijdrage aan de literaire astrologiereeks waarin twaalf auteurs zich laten inspireren door de sterrenbeelden. Hartman gebruikt het sterrenbeeld Leeuw niet als uitgangspunt voor een astrologisch handboek, maar als literaire kapstok voor een eigentijds verhaal waarin humor, eigenzinnigheid en maatschappelijke observaties samenkomen.

De reeks vertrekt vanuit het idee dat sterrenbeelden meer zijn dan verzamelaars van karaktereigenschappen. Ze vormen een bron van herkenning, verbeelding en reflectie. In Leeuw krijgt dat gestalte in een verhaal dat volgens de uitgever laat zien dat de wereld misschien eenvoudiger te redden is dan vaak wordt gedacht – mits we bereid zijn de eigenschappen van de Leeuw te volgen. Wat dat precies betekent, blijft voorlopig een verrassing.

Dat uitgangspunt sluit goed aan bij Hartmans oeuvre. Ook in zijn eerdere werk combineerde hij satire met een kritische blik op maatschappelijke vanzelfsprekendheden. Zijn verhalen spelen graag met verwachtingen en zetten de lezer aan om vertrouwde denkpatronen vanuit een onverwachte invalshoek te bekijken. Het ligt dan ook voor de hand dat Leeuw meer zal bieden dan een speelse verwijzing naar astrologie alleen.

De literaire astrologiereeks brengt twaalf uiteenlopende auteurs samen, onder wie Franca Treur, Hagar Peeters, Rashid Novaire, Tim de Wit en Gilles van der Loo. Iedere auteur geeft een eigen interpretatie aan een sterrenbeeld, waardoor een veelzijdige reeks ontstaat waarin literatuur, symboliek en verbeelding elkaar ontmoeten.

Hoewel het nog afwachten is hoe Hartman zijn thema precies uitwerkt, lijkt Leeuw een karakteristieke toevoeging aan zijn oeuvre te worden: speels, prikkelend en met een onderliggende uitnodiging om anders naar de wereld te kijken.