Studio Ego

De Nederlandse publieke omroep bestaat honderd jaar, maar volgens mediajournalist Mark Koster verkeert het bestel in een existentiële crisis. In Studio Ego snuffelde hij een jaar lang achter de schermen van Hilversum en schetst hij een weinig flatterend beeld van een systeem dat volgens hem wordt gekenmerkt door machtsspelletjes, bestuurlijke verlamming en botsende ego’s.

Koster is geen buitenstaander. Als mediajournalist volgt hij het Nederlandse medialandschap al jaren en verwierf hij eerder bekendheid met boeken over de familie De Mol en mediamagnaat Christian Van Thillo. In Studio Ego richt hij zijn pijlen op de publieke omroep, waar volgens hem steeds minder ruimte overblijft voor de oorspronkelijke opdracht van onafhankelijke journalistiek en publieke dienstverlening.

Het boek leest als een kroniek van een instelling die worstelt met haar eigen bestaansreden. Omroepen verdedigen hun positie, bestuurders beschermen hun invloed en presentatoren vrezen voor hun toekomst. Tegen die achtergrond onderzoekt Koster wie werkelijk de macht heeft binnen Hilversum en waarom hervormingen zo moeilijk van de grond komen.

Studio Ego is meer dan een boek over televisie. Het stelt vragen over de rol van publieke media in een tijd van commerciële concurrentie, politieke polarisatie en afnemend vertrouwen in instituties. Ook voor Vlaamse lezers is dat relevant. De discussies over de toekomst van de NPO verschillen immers minder van die rond de VRT dan op het eerste gezicht lijkt.

Of Koster gelijk heeft in zijn soms scherpe conclusies, zal ongetwijfeld onderwerp van discussie worden. Maar dat lijkt precies de bedoeling. Studio Ego is geschreven als een interventie in een debat dat volgens de auteur niet langer kan worden uitgesteld.