Wat duurt wachten lang

Wat duurt wachten lang van Rino Feys is een klein maar bijzonder aangrijpend boek dat laat zien hoe grote wereldproblemen zich afspelen in het leven van gewone mensen. Feys werkt in een kringloopwinkel, een plek waar afgedankte meubels, boeken en kleren een nieuw leven krijgen. Die omgeving straalt hoop uit, maar het boek gaat niet over tweedehandsspullen. Het gaat over de mensen die hij daar ontmoet: nieuwkomers uit Afghanistan, Somalië, Iran, Rusland en andere landen, elk met hun eigen verhaal van verlies, hoop en overleven.

Centraal staat het waargebeurde verhaal van Abdullah, een jonge man die uit Gaza vluchtte. Feys nam de tijd om zijn verhaal op papier te zetten en doet dat met veel respect en eenvoud. Abdullahs vlucht betekent geen einde aan zijn lijden, want eenmaal in Europa belandt hij in een lang en uitputtend bureaucratisch proces. De titel van het boek verwijst naar dat eindeloze wachten op gezinshereniging met zijn vrouw Tasnim. Het wachten wordt nog schrijnender door de brieven van Tasnim die in het boek zijn opgenomen. Haar woorden maken de afstand, de onzekerheid en de moedeloosheid tastbaar en geven een stem aan wie vaak ongehoord blijft.

De kracht van dit boek zit in de sobere taal en de menselijke benadering. Feys schrijft zonder grote literaire opsmuk, maar juist daardoor komt het verhaal hard binnen. Het leest vlot en is toegankelijk, terwijl het tegelijk confronteert met de realiteit van vluchtelingen en de onmenselijke traagheid van administratieve systemen. Het boek maakt duidelijk dat achter elke aanvraag en elk dossier echte mensen schuilgaan, met gevoelens, relaties en dromen.

Hoewel het boek dun is, blijft het lang nazinderen. Wat duurt wachten lang bewijst dat een kort boekje van grote betekenis kan zijn. Het is een ontroerend en actueel verhaal dat uitnodigt tot empathie en begrip en dat de lezer met andere ogen laat kijken naar mensen die we in het dagelijkse leven soms alleen vluchtig ontmoeten.