60

Christel Van Dyck waagt zich met 60 aan een ambitieus project: een diepgaande verkenning van de zestigplusser in de hedendaagse samenleving. De vragen die ze opwerpt zijn relevant en prikkelend: hoe ervaart men deze levensfase, welke keuzes maakt men en hoe wordt men nog gehoord? Van Dyck benadert dit thema door middel van gesprekken met twaalf bekende Vlamingen, een aanpak die potentieel interessante inzichten kan opleveren.

De keuze voor bekende gezichten is echter een tweesnijdend zwaard. Enerzijds biedt het de lezer herkenning en wellicht ook een zekere mate van identificatie. Anderzijds roept het de vraag op in hoeverre de ervaringen van deze relatief geprivilegieerde groep representatief zijn voor de doorsnee zestigplusser.

Hebben Petra De Sutter, Dirk De Wachter en co. wel dezelfde zorgen en uitdagingen als iemand die bijvoorbeeld met pensioensarmoede kampt of mantelzorger is?

De openhartigheid van de geïnterviewden is ongetwijfeld een pluspunt. De namen die Van Dyck wist te strikken, zijn niet de minsten en het is interessant om te lezen hoe zij reflecteren op hun leven en de toekomst. Toch bekruipt de lezer soms het gevoel dat de gesprekken aan de oppervlakte blijven. Worden de moeilijke vragen wel écht gesteld? Durft Van Dyck kritisch door te vragen of blijft het bij een vriendelijk gesprek tussen generatiegenoten?

De fotografie van Lieve Blancquaert verdient een speciale vermelding. Haar portretten zijn, zoals we van haar gewend zijn, krachtig en expressief. Ze weet de persoonlijkheid van de geïnterviewden op treffende wijze vast te leggen. Het is echter jammer dat Blancquaert zich ook zelf blootgeeft in het boek. Haar persoonlijke reflecties voegen weinig toe en leiden af van de focus op de zestigplussers.

60 is een boek dat aanzet tot nadenken over ouder worden en de rol van ouderen in onze maatschappij. Van Dyck stelt belangrijke vragen, maar de uitwerking is niet altijd even overtuigend. De focus op bekende Vlamingen en het soms oppervlakkige karakter van de gesprekken zorgen ervoor dat het boek potentieel onbenut laat. Desalniettemin is het een vlot leesbaar en visueel aantrekkelijk werk dat een breed publiek zal aanspreken. Of het de lezer echt nieuwe inzichten biedt, is echter de vraag. Daarvoor mist het wellicht de diepgang en de kritische reflectie die het thema verdient.

← overzicht – Hoe is die in het echt?