De wereld rond in 50 landen

Tom Waes, bekend van zijn onverschrokken reportages in Reizen Waes, waagt zich met De wereld rond in 50 landen aan een boek. Geen doorsnee reisgids, zo wordt ons beloofd, maar een persoonlijke reflectie op zijn avonturen, een ode aan de wereld in al haar facetten. De vraag is echter: lost Waes deze ambitieuze belofte ook daadwerkelijk in?

Het boek is opgebouwd rond thema’s die ook in zijn televisieprogramma centraal staan: eten, geloof, sport, transport, dieren en bedreigde culturen. Waes neemt ons mee naar obscure uithoeken van de wereld, van IJsland waar hij gefermenteerde haai proeft tot Venezuela waar hij deelneemt aan clandestiene diners. Hij duikt onder het ijs in Groenland en aanschouwt fallusverering in Bhutan. Het is een caleidoscoop van ervaringen, gepresenteerd in korte, anekdotische hoofdstukken.

Op papier klinkt dit aantrekkelijk. De ingrediënten voor een boeiend reisverhaal zijn aanwezig: een avontuurlijke reiziger, exotische bestemmingen en een belofte van onthulling. Toch wringt er iets. Hoewel Waes ongetwijfeld veel heeft meegemaakt, blijft de uitwerking vaak oppervlakkig. De verhalen voelen soms aan als korte snapshots, momentopnames zonder diepgang. De lezer krijgt wel een glimp van de lokale cultuur en gebruiken, maar zelden een dieper inzicht.

Een kritiekpunt is de rol van Waes zelf in de verhalen. Hoewel hij zich presenteert als een nieuwsgierige observator, blijft hij vaak op de voorgrond. Het boek draait meer om ‘zijn’ ervaringen dan om de mensen en plaatsen die hij bezoekt. Dit leidt soms tot een egocentrische toon, waarbij de focus verschuift van de wereld om hem heen naar zijn eigen reacties en gevoelens.

Daarnaast ontbreekt het de verhalen soms aan context. Waes springt van de hak op de tak, waardoor het moeilijk is om een samenhangend beeld te vormen van de verschillende culturen en gebruiken. De lezer wordt overspoeld met indrukken, maar mist een rode draad. Hierdoor blijft het boek steken in een reeks losse anekdotes, zonder dat er een overkoepelend verhaal ontstaat.

De belofte van een ode aan de wereld, inclusief haar lelijkheid, wordt evenmin volledig waargemaakt. Hoewel Waes niet wegkijkt van de minder fraaie aspecten van de samenleving, zoals armoede en corruptie, blijft de toon overwegend luchtig en anekdotisch. Een diepgaande reflectie op de uitdagingen waar de wereld voor staat, ontbreekt.

De wereld rond in 50 landen is zeker geen doordeweekse reisgids. Het is vlot geschreven en bevat ongetwijfeld interessante momenten. Liefhebbers van Reizen Waes zullen de herkenbare stijl en avontuurlijke insteek waarderen. Echter, wie op zoek is naar een diepgaande en kritische reflectie op de wereld, komt bedrogen uit. Het boek is vooral een verzameling vermakelijke reisverhalen, die echter te vaak aan de oppervlakte blijven en een samenhangende visie missen. Het is een gemiste kans om de lezer werkelijk te raken en aan het denken te zetten over de complexiteit van onze planeet. Waes’ talent om te entertainen staat buiten kijf, maar als auteur schiet hij tekort in het bieden van meer dan een vluchtige blik op de wereld.

Recensie: Elke Haenen

 ← overzicht – Een kleine geschiedenis van dronkenschap