Dodelijke mist
Formaat: Paperback Auteur: Jef Stroo Genre: fictie Uitgeverij: De Boekenmaker Gepubliceerd: 2022 Pagina's: 240 Taal: nederlands ISBN: 9789464364422 Grootte: 140mm x 215mm Tags: De Boekenmaker | fictie | Jef Stroo | thriller | vlaamse thrillerIn Dodelijke mist gebruikt Jef Stroo geen spectaculaire moorden of overdreven plotwendingen om spanning op te bouwen. Zijn kracht ligt elders: in de verstikkende atmosfeer van Londen in 1952, in de traagheid van angst, en in de fragiele mens die zich staande probeert te houden wanneer de wereld letterlijk en figuurlijk verdwijnt.
De historische smog die Londen dagenlang in haar greep hield, is meer dan een decor. De mist is een ademloze aanwezigheid, een sluier die mensen van elkaar isoleert en morele grenzen doet vervagen. Stroo laat zien hoe een stad, wanneer ze haar oriëntatie verliest, ook haar menselijkheid op de proef stelt. Zicht wordt beperkt, vertrouwen broos, en elke stap kan fataal zijn.
Centraal staat Angela Ludlin, een jonge arts die haar beroep uitoefent in omstandigheden waarin wetenschap en machteloosheid dicht bij elkaar liggen. Haar strijd is geen heroïsche, maar een stille. Ze probeert te helpen, te begrijpen, te overleven — terwijl het verleden aan haar trekt en de mist haar toekomst vertroebelt. Angela is geen onfeilbare heldin, maar een mens van vlees en twijfel. Juist dat maakt haar geloofwaardig.
Stroo’s stijl is ingetogen en zorgvuldig. Hij neemt de tijd om zijn personages te laten ademen, zelfs wanneer de lucht hen dat nauwelijks toelaat. De spanning sluimert eerder dan dat ze explodeert. Af en toe lijkt het verhaal zo trouw aan zijn eigen traagheid, dat niet elke lijn zich even duidelijk laat onderscheiden — alsof ook de lezer soms tastend moet voortbewegen. Het is een kleine prijs voor de sfeer die daarvoor in de plaats komt.
Geschiedenis wordt in dit boek gebruikt om iets tijdloos te vertellen. Over kwetsbaarheid. Over hoe crises niet alleen slachtoffers maken, maar ook onthullen wie mensen werkelijk zijn. Over hoe angst zowel verbindt als vervreemdt.
Dit is geen thriller die je ademloos achterlaat, maar een roman die blijft hangen — als een koude nevel in je gedachten. Dodelijke mist nodigt uit tot vertraging, tot voelen, en tot het besef dat achter elke historische ramp talloze kleine, menselijke verhalen schuilgaan.
Recensie: Elke Haenen
Dit boek kun je makkelijk bestellen via de website van Jef Stroo.
← overzicht – Eigen aan mensen – Het blauwe schrift
Submit your review | |
Jef Stroo is er opnieuw in geslaagd om een spannend en zeer onderhoudend boek te schrijven.
De historische gebeurtenissen zijn op prachtige wijze en met zin voor detail en logica vervlochten in het verhaal en ook het tijdskader en de plaats van het gebeuren zijn bijzonder geloofwaardig beschreven. De hoofdpersonages zijn één voor één boeiend en zeer goed getypeerd.
De auteur lijkt begiftigd met een eindeloze inspiratie wat betreft het gebruik van metaforen, wat de leeservaring extra aangenaam maakt. Hij slaagt er ook in om, dankzij (of ondanks) het systematisch terug- en vooruitspringen in de tijd, een logische en vloeiende lijn in dit mooie verhaal te creëren.
Ik las het boek Dodelijke mist in één week uit. Dat zegt al iets over de spanning in het verhaal. Bij momenten is het een echte pageturner. Je wil gewoon weten hoe het verhaal verder verloopt.
Boeiend vond ik dat Jef Stroo zijn verhaal – zoals in zijn debuutroman Het Blauwe Schrift – situeert in een historisch kader en inhaakt op waar gebeurde feiten. In Dodelijke mist zijn dat de lockdown (!) in Londen in december 1952 als gevolg van dodelijke smog en de instorting van het Lyndale hotel in Lynmouth enkele maanden daarvoor.
Het is niet evident om je in een thriller te identificeren met een van de personages (meestal zijn het linke figuren). Maar het hoofdpersonage in Dodelijke mist, de arts Angela Lundin, toont zoveel moed en de antagonist Humberto Lippi werd zo fel door het leven belaagd, dat je empathie onbewust heen en weer geslingerd wordt tussen deze twee personages en je uiteindelijk in beide kampen terechtkomt. Dat maakt dit boek tot een intense leeservaring.
Komt daarbij dat de auteur een breed taalregister bespeelt, waardoor dit boek niet alleen – zoals op de kaft vermeld is – een historische thriller, maar ook een literaire thriller mag genoemd worden. Om de zoveel pagina’s word je getrakteerd op prachtige metaforen, boeiende dialogen, beeldende beschrijvingen.
Je verwacht het niet direct in een thriller, maar in dit verhaal zit bovendien levenswijsheid verborgen. Voor mij was dat vooral de gedachte dat het nooit te laat is om een onverwerkt verleden – in deze roman het verleden van het hoofdpersonage Angela en van de antagonist Humberto , maar ook van het nevenpersonage Emma – een nieuwe plaats (en een toekomst) te geven in je leven.
Ik vraag me af op welk rek de bibliothecaris dit boek een terechte plaats kan geven? Op meerdere rekken, denk ik. Ik zou meteen drie exemplaren aankopen, mocht ik bibliothecaris zijn.
Bij de start van het boek moest ik mij door de mist heen trekken. Maar daarna werd ik, aangemoedigd door de talloze originele metaforen, tuimelend meegesleept naar de ontknoping. Lang geleden dat ik een boek nog zo snel uit had.
Het verhaal in Londen ’52 is, bewust of onbewust, brandend actueel: de mondmaskers, luchtvervuiling, politiek economische belangen boven gezondheid en milieu … De beelden van de waterellende van enkele jaren geleden in Durbuy staan nog op mijn netvlies gebrand.
De vele rampen in het leven van Angela, bij de familie Limpton, zijn misschien wat te veel toevalligheden, maar in de werkelijkheid zijn er ook families die een groter kruis dragen en door rampspoed worden bedolven.
Ik geniet van je treffende beeldspraken. Soms vraag ik me af: “Hoe kom je ‘r op”. Misschien wordt je vierde boek iets met poëzie, een dichtbundel, impressies …
Ik heb alleszins genoten van dit Meesterwerk.