Een klein leven

Een klein leven van Hanya Yanagihara is een roman die lezers volledig opslorpt of net afstoot. Weinigen blijven er onverschillig onder. Het boek volgt vier vrienden in New York, maar draait uiteindelijk bijna volledig rond Jude St. Francis, een briljante maar diep beschadigde man met een traumatisch verleden dat langzaam wordt blootgelegd.

Sinds de publicatie groeide Een klein leven uit tot een cultureel fenomeen. Voor sommigen is het een meesterwerk over vriendschap, liefde en overleven. Voor anderen is het emotionele uitputting vermomd als literatuur. En precies daar zit de fascinatie van het boek.

Yanagihara schrijft met een bijna meedogenloze intensiteit. Het lijden van Jude stapelt zich hoofdstuk na hoofdstuk op: mishandeling, zelfhaat, lichamelijke pijn, eenzaamheid. De roman weigert verlichting te bieden. Dat maakt het boek tegelijk hypnotiserend en controversieel. Critici verwijten Yanagihara soms dat ze trauma esthetiseert of verdriet gebruikt als emotionele overrompeling. Toch blijven miljoenen lezers het aanbevelen alsof ze een ingrijpende levenservaring doorgeven.

Literair is Een klein leven ambitieus, melodramatisch en extreem emotioneel. Het boek stelt impliciet de vraag hoeveel pijn een roman — en een lezer — kan verdragen. Misschien verklaart dat waarom zoveel mensen het boek niet gewoon “goed” vinden, maar erdoor geobsedeerd raken.

Recensie: Dick Noortvliet – Van Amerongen

← overzicht – Monsterzicht