No Image Available

Hij wist het niet meer

 2
 Formaat: Paperback  Auteur: Wim Opbrouck  Genre: fictie  Uitgeverij: Manteau  Gepubliceerd: 2022  Pagina's: 96  Taal: nederlands  ISBN: 9789460416705  Tags: fictie | Manteau | roman | Wim Opbrouck
 Recensie:

Wim Opbrouck weet met Hij wist het niet meer een onvergetelijke indruk achter te laten. Deze zinderende novelle is een prachtige verkenning van de menselijke geest, de troost van schoonheid en de onweerstaanbare magie van het theater. Opbrouck neemt de lezer mee op een intieme reis, die zowel ontroert als fascineert.

Het verhaal begint tijdens de première van een nieuwe theatervoorstelling, een avond die allesbehalve feestelijk verloopt voor de gevierde acteur Willem De Wachter. Midden op het toneel, omringd door de verwachtingen van een uitverkochte zaal, ervaart Willem een blackout. Dit is geen gewoon moment van tekstverlies, het is een allesomvattende donkerslag die zijn gedachten in een vrije val stort. Hij zinkt weg in de onmetelijkheid van zijn eigen geheugen, verdwaald in de kronkelpaden van zijn verleden.

Opbrouck beschrijft op meesterlijke wijze de paniek en verwarring die Willem overspoelen. De acteur, die normaal gesproken de controle heeft over elk woord en elke beweging, staat nu oog in oog met zijn eigen kwetsbaarheid. Hij probeert wanhopig de tekst terug te vinden, maar de woorden lijken voorgoed verdwenen. De lezer voelt de intense druk die op Willem rust, de angst om te falen voor een volle zaal, en de diepe frustratie over het verlies van zijn eigen kunnen.

Wat deze novelle zo bijzonder maakt, is de manier waarop Opbrouck de innerlijke wereld van Willem tot leven brengt. We krijgen een kijkje in zijn herinneringen, zijn angsten en zijn verlangens. De auteur weet op subtiele wijze thema’s aan te snijden als identiteit, verlies en de zoektocht naar betekenis. De theatrale setting dient als een krachtige metafoor voor het leven zelf, waarin we allemaal onze rol proberen te spelen, soms met succes en soms met pijnlijke misstappen.

De schrijfstijl van Opbrouck is poëtisch en beeldend, waardoor de lezer zich moeiteloos kan inleven in de ervaringen van Willem. De zinnen zijn doordrenkt met een melancholische schoonheid, die perfect past bij de thematiek van het verhaal. De beschrijvingen van het theater, de kostuums en de decors zijn levendig en gedetailleerd, waardoor de lezer zich waant in de coulissen van een magische wereld.

Hij wist het niet meer is niet alleen een verhaal over een acteur die zijn tekst vergeet; het is een diepgaande reflectie op de menselijke conditie. Het is een verhaal over de fragiliteit van het geheugen, de kracht van verbeelding en de troost die gevonden kan worden in kunst en schoonheid. Opbrouck weet op indringende wijze de complexiteit van de menselijke geest te vangen, en laat de lezer achter met een gevoel van verwondering en ontroering.

Deze novelle is een absolute aanrader voor iedereen die van literatuur houdt die zowel intellectueel stimulerend als emotioneel resonant is. Het is een boek dat je niet snel zult vergeten, een verhaal dat je bijblijft en je uitnodigt tot nadenken over de grote vragen van het leven. Wim Opbrouck heeft met Hij wist het niet meer een meesterwerk gecreëerd, een literaire parel die glanst door zijn eenvoud en diepte. Een absolute aanrader!

overzicht Averechts

Submit your review
1
2
3
4
5
Submit
     
Cancel

Create your own review

Hij wist het niet meer
Average rating:  
 2 reviews
 by Freek Debroux

Sommige mensen zijn van vele markten thuis en Opbrouck is dat zeker!

 by Xander Van Besien
recensie

Een ogenblik dat in werkelijkheid nauwelijks zestig seconden duurt, wordt uitgesponnen tot een bijna honderd pagina’s tellende innerlijke monoloog. Tijdens die hapering op het toneel volgt de lezer alles wat zich razendsnel in het hoofd van de acteur afspeelt. De eerste reflex is pure ontzetting, maar al snel slaan ook andere onzekerheden toe: kan hij zijn geheugen nog vertrouwen, wat betekent dit voor zijn vakmanschap, en zelfs voor zijn identiteit als speler? Flarden uit het verleden duiken op, passages uit andere stukken dringen zich op, net als beschouwingen over het theater zelf. Zijn blik blijft hangen bij de recensent op de voorste rij, een aanwezigheid die zijn zelfvertrouwen verder ondergraaft. Tegelijk groeit de drang om te verdwijnen, om het podium te verlaten en niet meer terug te keren.

Door deze opeenstapeling van gedachten en emoties wordt dat ene korte moment bijna tastbaar voor de lezer. Zo wordt duidelijk hoe verwoestend zo’n hapering kan zijn: niet zozeer voor de voorstelling, die uiteindelijk gewoon doorgaat, maar wel voor het innerlijke evenwicht van de acteur, die er nadien nog lang door achtervolgd wordt.

Scroll naar boven
Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.