Ierland

In Ierland troont Peter Vandermeersch ons mee naar een land dat voor velen enkel beelden van uitgestrekte groene vlaktes en een kolkende zee, die ongetemd inbeukt op de rotskust, op het netvlies tovert. Nochtans blijkt zich achter deze diepgewortelde clichés een land en volk te verschuilen dat op zijn minst merkwaardig valt te noemen maar misschien beter te omschrijven is als charmant-markant.

De trip die we samen met de auteur maken laat een diepe indruk na op de argeloze lezer die, willen of niet, meegezogen wordt in de geschiedenis en het heden van een trots volk dat getuigt van een tomeloze veerkracht. Vandermeersch ontkracht oeroude vooroordelen, en schuwt niet zijn nieuwe thuisland te portretteren zoals hij het ziet en ervaart. Hij schetst een realistisch en bijwijlen onverbloemd beeld van ‘zijn’ Ierland.

Wist u dat zwemmen in de oceaan de favoriete vrijetijdsbesteding is van de doorsnee-Ier? Maar laten we er voor alle duidelijkheid meteen bij vertellen dat gemiddelden in Ierland niet zoveel voorstellen, het is een land van vele extremen. Vandermeersch neemt ons dan ook mee naar een land dat bijna constant in een soort van transitie verkeert, van diepe armoede naar relatieve welvaart, van dogmatisch religieuze denkbeelden naar een open geest. De eerste vrouwelijke president –Mary Robinson- wist het oubollige land in één generatie om te vormen tot een moderne tolerante maatschappij, haar verdienste kan dan ook moeilijk onvermeld blijven.

Het boek neemt de lezer niet belerend bij de hand maar tracht hem of haar daarentegen te doen verdwalen en over te halen een ticket te kopen om zelf te komen ervaren hoe dit land voelt, smaakt, denkt en ademt. Een uitnodiging voor een ontdekkingstocht die zowel de fantasie als de zintuigen intens durft prikkelen. Ierland leg je na het lezen niet zomaar weg, je koestert het op een plekje waar het je telkens weer even herinnert aan de intense momenten die je ervoer tijdens het lezen.

We wisten allemaal al veel langer dat de pen van Vandermeersch uit de betere vakhandel komt maar met dit werk plaatst hij zich tussen de auteurs die er écht toe doen. ‘Ierland’ getuigd van een eruditie en betrokkenheid die weinigen kunnen evenaren. Ook de zelfgemaakte foto’s die de auteur in het boek verweven heeft, maken dit werk extra aantrekkelijk. Samen met de soms speelse layout –hij kent het vak- is dit boek een pareltje geworden.

“Is er dan geen enkel puntje van kritiek?” zou u zich geheel terecht kunnen afvragen. En dat is er uiteraard wél maar het is slechts een detail, dit boek verdient een gulden leeslintje. Maar als de traditie in Ierland het toelaat is dit lintje beter besteed aan de auteur bij de volgende lintjesregen.

Recensie: Jos Vermeeren

 ← overzicht – Passage Parijs – Berlijn