Meesterlijk

Bernard Vandeginste troont de lezer in Meesterlijk mee naar het Mechelen van de zeventiende eeuw, een periode waarin de stad aan de Dijle bruiste van het leven, maar ook geteisterd werd door armoede, ziekte en onrust. Vandeginste schetst een levendig beeld van de stad, met haar kerken in voortdurende staat van verbouwing, de kakofonie van geluiden op straat en de verstikkende stank die overal hing.

Het boek opent met een scène die de lezer onmiddellijk in de sfeer van de zeventiende eeuw trekt. Het helse kabaal en getier van een vrouw zet de hele buurt rond de Sint-Katelijnekerk op stelten. Deuren vliegen open, mannen en vrouwen lopen in paniek de straat op. Vandeginste weet de spanning en chaos van het moment perfect te vangen, waardoor de lezer zich direct betrokken voelt bij het verhaal.

Deze intense opening vormt de prelude op het verhaal van een van de meest getalenteerde kunstenaarsfamilies van de zeventiende eeuw: de Faydherbes. Vandeginste laat zien dat de sporen die dit artistieke geslacht heeft achtergelaten ronduit meesterlijk zijn. Het boek is echter meer dan alleen een lofzang op Lucas Faydherbe, de grootmeester van de familie. Vandeginste besteedt ook aandacht aan de andere generaties die schitterend werk hebben geleverd.

De Faydherbes waren actief op verschillende artistieke gebieden, waaronder architectuur, beeldhouw-, teken- en schilderkunst. Ze werkten samen met befaamde kunstenaars als Michiel Coxie en Pieter Paul Rubens en leverden een belangrijke bijdrage aan het artistieke patrimonium van Mechelen en daarbuiten. De auteur beschrijft hun werken in detail en weet de lezer te enthousiasmeren voor de schoonheid en het vakmanschap ervan.

Meesterlijk is niet alleen een kunsthistorische studie, maar ook een boeiend portret van een familie. Vandeginste duikt in de persoonlijke levens van de Faydherbes en laat zien hoe hun artistieke talenten werden doorgegeven van generatie op generatie. Hij beschrijft hun successen en tegenslagen, hun liefdes en rivaliteiten. Hierdoor komen de Faydherbes tot leven en worden ze meer dan alleen maar namen in een geschiedenisboek.

Vandeginste heeft grondig onderzoek gedaan naar de Faydherbes en hun tijd. Hij put uit archiefmateriaal, kunsthistorische bronnen en andere relevante literatuur. Hij presenteert zijn bevindingen op een heldere en toegankelijke manier, waardoor het boek geschikt is voor zowel kenners als liefhebbers van kunstgeschiedenis. Het boek is rijk geïllustreerd met afbeeldingen van de werken van de Faydherbes. Deze afbeeldingen geven de lezer een goed beeld van de diversiteit en kwaliteit van hun oeuvre. Ze maken het boek tot een visueel aantrekkelijke en informatieve bron voor iedereen die geïnteresseerd is in de kunst van de zeventiende eeuw.

Een van de sterke punten van het boek is de manier waarop Vandeginste de kunst van de Faydherbes in de context van hun tijd plaatst. Hij laat zien hoe hun werk werd beïnvloed door de politieke, economische en religieuze ontwikkelingen van de zeventiende eeuw. Hij beschrijft de rol van de kerk als belangrijke opdrachtgever van kunstwerken en laat zien hoe de contrareformatie de artistieke smaak beïnvloedde.

Vandeginste toont ook aan hoe de Faydherbes zich wisten aan te passen aan de veranderende eisen van de markt. Ze waren niet alleen in staat om religieuze kunst te maken, maar ook portretten, allegorische voorstellingen en andere soorten werken. Hierdoor wisten ze een breed publiek aan te spreken en hun succes te verzekeren.

Kortom, dit boek van Bernard Vandeginste is een boeiende en informatieve studie over de Faydherbes, een van de belangrijkste kunstenaarsfamilies van de zeventiende eeuw. Het boek is onontbeerlijk voor iedereen die geïnteresseerd is in kunstgeschiedenis, de geschiedenis van Mechelen of gewoon een goed verhaal wil lezen. Vandeginste weet de lezer te boeien van de eerste tot de laatste pagina en laat hem kennismaken met een fascinerende wereld van kunst, ambacht en familiebanden. Het is een prachtig eerbetoon aan een artistiek geslacht dat een onuitwisbare stempel heeft gedrukt op het culturele erfgoed van Mechelen.

Recensie: Jens Moerveer

 ← overzicht – De tastbare wereld van Johannes Vermeer