Primeur

Met Primeur bevestigt Jimmy Cams zijn plaats als een van de meest ambitieuze stemmen binnen de Vlaamse thrillerliteratuur. Dit is een roman die moeiteloos internationale allure combineert met thematische diepgang en een bijzonder strak opgebouwde spanningsboog.

De setting is deels Amerikaans – New York vormt het kloppende hart van het verhaal – maar Primeur voelt nooit aan als een vrijblijvende ‘Amerikaanse’ thriller. De titel verwijst scherp naar het beroep van hoofdpersonage Noor Hakimi, een gedreven journaliste die steevast als een van de eersten ter plaatse is wanneer New York wordt opgeschrikt door gruwelijke moorden op opvallend symbolische locaties. Noor is de dochter van een Afghaanse vluchteling en draagt haar verleden zichtbaar met zich mee: haar scherpe pen en morele kompas maken haar tot een geloofwaardig en sterk hoofdpersonage. Haar artikelen verschijnen in een kleine onafhankelijke krant, wat haar positie tegelijk kwetsbaar en integer maakt.

Wat me vooral opviel, is de manier waarop Cams zijn verhaal structureert. De hoofdstukken zijn compact en helder, maar nooit oppervlakkig. Integendeel: de lezer krijgt de informatie in perfect gedoseerde brokken aangereikt, waardoor de spanning constant aanwezig blijft. Na de eerste moord – die op een perverse pleegvader – fronst de lezer even de wenkbrauwen, maar al snel ontvouwt zich een veel groter en complexer geheel. Via een sprong terug in de tijd belanden we in het naoorlogse Berlijn, waar de opbouw en de ondergang van de muur niet alleen historisch decor zijn, maar wezenlijke schakels in het verhaal vormen.

Wanneer bij de tweede moord – een prostituee met connecties in de politieke wereld – opnieuw lijnen richting Berlijn lopen, wordt duidelijk hoe zorgvuldig dit boek is geconstrueerd. De onthulling dat zij de dochter is van het eerste slachtoffer, zet een kettingreactie in gang die steeds verder vertakt. De verwevenheid tussen de verschillende slachtoffers en tijdslijnen is ronduit indrukwekkend en getuigt van een auteur die zijn plot volledig onder controle heeft.

Noor krijgt daarbij gelukkig een sterke sidekick in de vorm van onderzoeker Liam, die met scherp inzicht de nodige dwarsverbanden blootlegt. Hun dynamiek voelt natuurlijk aan en voorkomt dat het verhaal verzandt in solistisch speurwerk.

Een grote kracht van Primeur is volgens mij dat de slachtoffers meer zijn dan louter namen of lijken. Cams neemt ruim de tijd om hun levens te schetsen en toont zonder schroom hun onaangepaste, onaangename of ronduit wrede kanten. Daarnaast schuwt hij grotere maatschappelijke thema’s niet: racisme, machtsmisbruik en moreel verval krijgen een duidelijke plaats zonder dat het allemaal te belerend wordt.

De plot – en vooral de finale – is bijzonder sterk. De ontknoping overvalt je, maar precies op de juiste manier: alle puzzelstukken vallen samen en je voelt bijna letterlijk het klikmoment wanneer alles klopt. Dat vier ogenschijnlijk losse verhaallijnen uiteindelijk zo naadloos samensmelten, met zelfs ruimte voor een verrassende vijfde lijn, is een huzarenstukje.

Kleine kanttekening: soms is de historische uitweiding zo rijk uitgewerkt dat je als lezer even moet schakelen voordat je weer volledig in het hoofdverhaal zit. Maar eerlijk is eerlijk: diezelfde gelaagdheid maakt Primeur ook zo intrigerend.

Primeur is een intelligente, meeslepende en uitstekend geconstrueerde thriller die bewijst dat Vlaamse auteurs zonder moeite internationale topkwaliteit kunnen leveren. Een boek dat je met plezier aanbeveelt.

Recensie: Katja Verbesselt

← overzicht – De jager