Jean Raspail (Chemillé-sur-Dême, 5 juli 1925 – Parijs, 13 juni 2020) was een Franse schrijver en reiziger. Hij groeide op in een katholiek burgerlijk milieu en liep school in Parijs, waar hij onder meer les kreeg van de schrijver Marcel Jouhandeau. Na een vroege mislukte poging tot literair werk werd hij actief bij de scouts.

Vanaf het einde van de jaren veertig ondernam Raspail verschillende lange expedities, waaronder een kanotocht van Quebec naar New Orleans en een autorit van Vuurland naar Alaska. Over deze reizen publiceerde hij reisverslagen. In zijn latere werk keerden afgelegen gebieden, verdwenen culturen en bedreigde tradities vaak terug als centrale thema’s.

Zijn bekendste en meest controversiële boek is Le Camp des saints (1973), een roman over massamigratie naar Europa die veel debat opriep. Raspail noemde zichzelf een traditionalistisch katholiek en royalist. In 1981 ontving hij de Grand Prix du roman de l’Académie française voor zijn roman Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie. Hij overleed in 2020 op 94-jarige leeftijd.

Librar las De ontscheping.