Manu van der Aa (1964) is auteur, literatuurhistoricus en redacteur. Hij studeerde Germaanse Filologie aan de Universiteit Antwerpen en promoveerde in 2008 tot doctor in de Letteren aan de Rijksuniversiteit van Groningen op een biografie van dichteres Alice Nahon. Sinds 1994 geeft hij deeltijds les als leraar Nederlands aan een middelbare school. Tussendoor was hij ook enkele jaren als onderzoeker en docent verbonden aan de Universiteit Antwerpen en de ULB.

Sinds 1988 publiceert hij recensies en artikels, voornamelijk over Nederlandstalige literatuur, in diverse tijdschriften. In 1994 verscheen zijn eerste boek E. du Perron en de avant-garde bij Uitgeverij Bas Lubberhuizen. Zijn passie voor literatuurgeschiedenis concretiseerde zich verder in het literair-historisch tijdschrift Zacht Lawijd, waarvan hij in 2001 medeoprichter was. Vanaf 2008 profileerde hij zich als biograaf van achtereenvolgens Alice Nahon, Paul-Gustave van Hecke (2017) en Paul Méral (2020). Hij publiceerde ook korte biografische schetsen van onder andere Jef Leynen, Geert Pynenburg & Henri Vandeputte. Zijn recent gepubliceerde werk is een biografie van de dichter-cineast Patrick Conrad, de oprichter van de Pink Poets.

Manu van der Aa is vooral gefascineerd door ietwat excentrieke figuren, die op diverse domeinen actief waren en vaak (ten onrechte) in de vergeethoek beland zijn. Hij is een gedreven onderzoeker die de resultaten van zijn research ook tot vlot leesbare verhalen weet om te smeden.

Librar las Patrick Conrad.