Marc van der Meer (1969) raakte reeds op jonge leeftijd, door zijn kennismaking met existentialisten als Sartre, Camus en De Beauvoir, diepgaand geïntrigeerd door de zin en de paradoxale zin en zinloosheid van het leven.

Deze fascinatie sluimerde lang onderhuids. De Hersencel is zijn debuutroman, een verhaal dat bijna een decennium in zijn gedachten heeft gerijpt. Tijdens het schrijven van De Hersencel vermengde het zich met het surrealisme van Murakami en verdiepte zich de thematische verkenning van de parallel tussen de interne, mentale opsluiting en de brute realiteit van een dodencel.

Librar las De hersencel.