Dementie wordt meestal vanop veilige afstand bekeken: in cijfers, diagnoses, of ontroerende clichés. Hersenschimmen van J. Bernlef doet het tegenovergestelde. Het duwt je hoofd in dat van iemand die langzaam verdwijnt — en laat je daar niet meer uit.

Maarten Klein, een oudere Nederlander die in de Verenigde Staten...

Dit is geen historische roman. Dit is een vuistslag met modder aan.

In Wildevrouw zet Jeroen Olyslaegers zijn verteller Beer aan tafel met God, maar verwacht geen vroom gefluister. Beer praat zoals hij leeft: rauw, driftig, zonder schroom. Tien jaar na zijn vlucht uit Antwerpen blikt hij terug op...

Waar de wind slaapt van Pia M. Pauwels is een spannende en vlot geschreven thriller die duidelijk mikt op een breed publiek. De link met de mysterieuze verdwijning van een vliegtuig boven de Zuid-Chinese Zee geeft het verhaal meteen een intrigerende, bijna beklemmende ondertoon. Die herkenbare realiteit werkt in...

Met Vrouwenmoord levert Ciska Imschoot een debuut af dat zich ergens positioneert tussen cozy crime en maatschappelijk geëngageerde thriller. Het boek vertrekt vanuit een klassiek gegeven – een verdachte dood, een mediastorm, twee tegenpolen die moeten samenwerken – maar probeert daar duidelijk een hedendaagse laag aan toe te voegen:...

Marc van der Meer troont in De hersencel de lezer mee naar een Texaanse dodencel waar de Nederlandse professor D’Hondt wacht op zijn onvermijdelijke executie.

D’Hondt zijn grootste strijd speelt zich echter niet af binnen de muren van zijn cel. Al jaren leeft hij met het gevoel dat zijn...

Arjen van Veelen schrijft met Mei een boek dat zich nadrukkelijk onttrekt aan wat je ervan zou verwachten. In een reeks als De maanden waar de verleiding groot is om de symboliek van de kalendermaand zwaar aan te zetten, kiest hij opvallend genoeg voor het omgekeerde: ontregeling, vertraging, leegte.

Er schuilt iets ongemakkelijks in Memoir van een antiheld van Kornel Filipowicz, iets dat zich niet meteen prijsgeeft als moreel oordeel, maar als een langzaam groeiende verstoring. Dit is geen roman die zich opdringt met dramatiek of heldendom, integendeel, hij ontmantelt die categorieën met een bijna achteloze precisie. In...

Patrick Conrad schrijft met Antwerp Empire Palace geen klassieke misdaadroman, maar een soort schemerige koortsdroom waarin plot, herinnering en verbeelding voortdurend in elkaar overlopen. Wie een strak opgebouwde whodunit verwacht, komt bedrogen uit; wie zich wil onderdompelen in sfeer en stijl, zit hier juist goed.

De premisse – een vermoorde...

De laatste terugkeer van Santa Montefiore is het soort boek dat je doet verlangen naar een tijd waarin uitgevers nog durfden te weigeren. Wat hier wordt gepresenteerd als een meeslepende, emotionele roman, is in werkelijkheid weinig meer dan zorgvuldig verpakte pastelmeuk: mooi van buiten, leeg van binnen.

Montefiore schrijft...

Jo Claes speelt in Het onvermogen een subtieler spel dan in veel hedendaagse thrillers. De spanning zit niet zozeer in plotwendingen of spectaculaire onthullingen, maar in het trage afbrokkelen van zekerheden. Thomas Berg is geen feilloze speurder, hij is iemand die zich, net als de lezer, laat...

Met Dodeman levert Uschi Cop een opvallend ambitieus en thematisch geladen debuut af. Het boek beweegt zich ergens tussen roman, ideeënliteratuur en modern sprookje, en probeert tegelijk psychologisch, maatschappelijk en filosofisch te zijn. Dat maakt het geen makkelijke, maar wel een interessante leeservaring.

Centraal staan de tweelingzussen Ise en...

De laatste eilanders van Stefan Popa is een indringende en gelaagde roman die zich afspeelt op het inmiddels verdwenen eiland Ada Kaleh in de Donau. Het boek volgt drie jongeren – Azra, Ibrahim en Deniz – die opgroeien in een wereld die langzaam maar onvermijdelijk verdwijnt door de komst...

Tijl Nuyts opent Grondwerk met een intrigerende, bijna desoriënterende zet: een ik-verteller die op missie is maar zelf nog niet volledig begrijpt wat die missie inhoudt. Die keuze zet meteen de toon voor een roman die zich niet lineair laat lezen, maar zich langzaam, tastend en associatief ontvouwt. De...

De geschiedenis van mijn seksualiteit van Tobi Lakmaker is zo’n boek dat vanaf de eerste pagina duidelijk maakt dat het gelezen wil worden als iets belangrijks. Niet gewoon een roman, maar een stem, een houding, een correctie bijna op hoe verhalen doorgaans verteld worden. De vraag is alleen: blijft...

Met De spooktreinmoorden levert Michel Follet een misdaadroman af die zich bewust onttrekt aan de dominante logica van de hedendaagse thriller. Waar het genre vandaag vaak wordt gedomineerd door psychologisch geweld, forensische precisie en morele duisternis, kiest Follet voor een bijna anachronistische benadering: de detective als spel, de misdaad...

Een literaire beschouwing van het werk van Jef Geeraerts, en in het bijzonder van zijn beruchte cyclus Gangreen, vereist een dubbele beweging: enerzijds een analyse van de stilistische en thematische radicaliteit van zijn vroege werk, anderzijds een kritische confrontatie met de morele en ideologische implicaties ervan. Want Geeraerts is...

In Oorlogswinter van Jan Terlouw ontvouwt zich een verhaal dat op het eerste gezicht de contouren draagt van een klassieke jeugdroman, maar zich gaandeweg verdiept tot een moreel geladen vertelling over verantwoordelijkheid, volwassenwording en de ongrijpbare ambiguïteit van goed en kwaad. Tegen de verstilde, haast bevroren achtergrond van de...

Jan Wolkers’ Turks fruit is een roman die zich nauwelijks laat temmen door conventionele literaire categorieën. Wie het boek benadert als een liefdesverhaal, krijgt een tragedie; wie het leest als een provocatie, stuit op een elegie; en wie het afdoet als pornografisch tijdsdocument, mist de existentiële kern. Het is...

Heleen Debruyne’s De plantrekkers probeert zich te positioneren als een tragikomische roman over menselijke zelfbegoocheling, maar blijft uiteindelijk steken in een vlakke, geforceerde oefening in ironie die zelden overtuigt en nog minder raakt. Wat als een veelbelovende premisse begint — een introverte informaticus uit Roeselare die verstrikt raakt in...

Met Helden zonder glorie betreedt Ferdia Lennon een terrein dat tegelijk overbekend en verraderlijk is: de klassieke oudheid als decor voor een roman die meer wil zijn dan een historische reconstructie. De valkuil ligt voor de hand — plechtstatigheid, afstand, een verstarde eerbied voor het verleden — maar Lennon...

Op de voorkant van Overgave op commando van Nadia de Vries zien we één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen identieke schelvissen op elkaar gestapeld. Hun bek staat open, de lijven staan in ruststand: er zit geen leven meer in. Schelvissen worden door Nederlandse vissers met name als bijvangst gevangen,...

De aangekondigde heruitgave van Tirza van Arnon Grunberg voelt minder als een nostalgische terugblik dan als een ongemakkelijke confrontatie met iets dat nooit echt verdwenen is. Zelden heeft een roman zo hardnekkig zijn actualiteit behouden. Wat bij verschijnen in 2006 al wrang en ontregelend was, leest vandaag bijna als...

Er zijn romans die zich laten lezen als een verhaal, en er zijn romans die zich voordoen als een universum. De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch behoort onmiskenbaar tot die laatste categorie. Het boek presenteert zich niet als een lineaire vertelling, maar als een kosmologisch ontwerp waarin...

Soms verdwijnen boeken uit het literaire verkeer zoals besmette dieren uit een kudde worden verwijderd: snel, resoluut en liefst zonder veel discussie. De ontscheping van Jean Raspail behoort tot die zeldzame categorie romans die niet alleen bekritiseerd worden, maar waarvan men impliciet hoopt dat ze simpelweg ophouden te bestaan....

De roman En de zon gaat op van Ernest Hemingway behoort tot de boeken die tegelijk tijdsdocument en existentiële roman zijn. Wat op het eerste gezicht een relatief eenvoudige vertelling lijkt over een groep jonge Amerikanen en Britten die zich in het Parijs van de jaren twintig en tijdens...

In Hoofdzaak plaatst Roy van der Zwaard de lezer midden in de moreel beladen wereld van de moderne geneeskunde. Wat begint als een persoonlijk drama voor een gezin, groeit uit tot een indringende roman over schuld, verantwoordelijkheid en de dunne grens tussen ambitie en overmoed. Het boek combineert een...

In Passage Maastricht laat Maria Philippens een stad niet louter decor zijn maar getuige. Ze kijkt toe. Ze observeert. En ondertussen verandert ze. Er zijn steden die zich gedragen als oude acteurs. Ze spelen hun rol met routine, met een zekere vermoeidheid ook, maar ze vergeten nooit hun tekst....

Met Eet meer mensenvlees heeft Aafke Romeijn een boek samengesteld dat tegelijk bloemlezing, hommage en herlezing is. Ze bundelt een reeks kortverhalen van Ferdinand Bordewijk, maar haar project reikt verder dan het louter samenbrengen van teksten. Romeijn nodigt de lezer uit om Bordewijk opnieuw te bekijken: niet alleen...

In De aanraking kiest Guillaume Van der Stighelen voor een vorm van literatuur die op het eerste gezicht bijna bescheiden lijkt, maar die gaandeweg een opmerkelijke diepte ontvouwt. Het is een roman die nauwelijks leunt op plot of dramatische wendingen, en die toch voortdurend onder spanning staat. Wat Van...

Vuurdood van Gerard Nanne is een misdaadroman die zich langzaam ontvouwt en de lezer meeneemt in een onderzoek waarin heden en verleden onlosmakelijk met elkaar verbonden blijken. Het verhaal opent met een mysterieuze proloog die zich afspeelt in 2013. De betekenis ervan blijft lange tijd onduidelijk, maar vormt uiteindelijk...

Bloedarend – De wraak van Wodan van Geert Ollieuz is een historische fantasyroman die de lezer meeneemt naar Oostende aan het begin van de twintigste eeuw. De auteur combineert lokale geschiedenis met mythologie en bovennatuurlijke elementen, waardoor een verhaal ontstaat dat tegelijk geworteld is in een herkenbare Vlaamse omgeving...

Gevangene 17683 van Karl De Rycke is een roman die niet zozeer begint als een verhaal, maar als een herinnering die aarzelend uit het geheugen omhoog kruipt.

Het eerste beeld is eenvoudig. Een rusthuis, het jaar 2018. Een man van achtennegentig, Karel, zit ergens tussen heden en verleden gevangen....

Er zijn boeken die zich als een roman aandienen maar zich gedragen als een verzameling kamers: telkens stap je een nieuwe ruimte binnen, telkens staat het licht net iets anders, en toch voel je dat het hetzelfde huis is. Weertij, de tweede publicatie van Michelle van der Kind, behoort...

Er zijn schrijvers die hun literatuur bouwen op ideeën, en er zijn schrijvers die vertrekken van een plaats. Herman Brusselmans behoort duidelijk tot die tweede categorie. Zijn roman Theet 77 begint niet met een filosofische gedachte of een dramatische gebeurtenis, maar met een adres in Hamme, een dorp in...

Ellen Deckwitz’ April is een klein boekje met de reikwijdte van een seizoen. Het maakt deel uit van de reeks De Maanden, waarin twaalf auteurs elk een maand ontleden, maar Deckwitz doet iets merkwaardigs: zij schrijft een essay over april door zich te buigen over een gedicht dat eigenlijk...

Toen Jan Cremer in 1964 Ik, Jan Cremer publiceerde, voelde het alsof iemand een steen door het raam van de Nederlandse literatuur gooide en vervolgens, zonder zich te verontschuldigen, door het gat naar binnen stapte. De roman werd niet alleen gelezen, maar verslonden, verguisd, in sommige kringen verboden en...

Met De stalker laat Helen Fields opnieuw zien waarom zij een vaste waarde is binnen het hedendaagse thrillergenre. Het verhaal speelt zich af in het grauwe, doch sfeervolle Edinburgh, waar in korte tijd meerdere brute sterfgevallen plaatsvinden. Op het eerste gezicht lijken de slachtoffers niets met elkaar te maken...

Dat een roman zich zo diep in het collectieve geheugen kan nestelen dat hij tegelijk alomtegenwoordig en ongelezen blijft, is een merkwaardig cultureel verschijnsel. Met Een vlucht regenwulpen is precies dat het geval. Het boek is een vaste waarde geworden in de Nederlandse naoorlogse literatuur: herdrukt, verfilmd, verpakt als klassieker...

Er zijn boeken die men leest, en er zijn boeken die men ondergaat als een ondervraging. Siegfried van Harry Mulisch behoort tot de laatste categorie: het is geen roman die zich laat consumeren, maar een die de lezer consumeert, hem opneemt in een denkexperiment dat tegelijk literair, metafysisch en...

Met Dodenuur zet Christian De Coninck zijn misdaadreeks rond Pynaert en De Cruyenaere stevig verder. Dit negende deel, dat in februari 2026 verscheen bij uitgeverij Houtekiet, opent bijzonder krachtig. Nog voor de werkdag goed en wel begonnen is, wordt hoofdinspecteur Cyriel De Cruyenaere geconfronteerd met een gewelddadige roofoverval op...