
Thomas Mann (1875–1955) was een van de belangrijkste Duitse schrijvers van de twintigste eeuw en geldt als een meester van de moderne roman. Hij werd geboren in Lübeck in een welgestelde koopmansfamilie. Zijn vader was senator en koopman, zijn moeder had Braziliaanse wortels en een artistieke aanleg, wat Mann later zelf zag als een belangrijke invloed op zijn schrijverschap. Na de dood van zijn vader verhuisde het gezin naar München, waar Mann zich volledig op de literatuur richtte. Al vroeg verwierf hij bekendheid met zijn grote roman Buddenbrooks (1901), waarin hij de neergang van een burgerlijke familie beschrijft. Het boek was deels geïnspireerd op zijn eigen familiegeschiedenis en leverde hem uiteindelijk in 1929 de Nobelprijs voor Literatuur op.
In zijn werk onderzocht Mann vaak de spanning tussen burgerlijke plicht en artistieke vrijheid, tussen verstand en passie, orde en verval. Romans als Der Zauberberg, Doktor Faustus en Der Tod in Venedig combineren psychologische diepgang met filosofische en culturele reflectie. Zijn stijl wordt gekenmerkt door ironie, complexe zinsbouw en een sterke aandacht voor morele en intellectuele vraagstukken. Mann stond kritisch tegenover simplistische denkbeelden en zag literatuur als een middel om de menselijke geest en de crisis van de moderne beschaving te doorgronden.
Politiek gezien maakte Thomas Mann een duidelijke ontwikkeling door. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verdedigde hij aanvankelijk conservatieve en nationalistische standpunten, maar later groeide hij uit tot een uitgesproken tegenstander van het nationaalsocialisme. Na de machtsovername door Hitler verliet hij Duitsland en leefde hij in ballingschap, eerst in Zwitserland en later in de Verenigde Staten. Vanuit het buitenland sprak hij zich via essays en radiotoespraken uit tegen het nazi-regime. Na de Tweede Wereldoorlog keerde hij niet definitief terug naar Duitsland, hij vestigde zich uiteindelijk opnieuw in Zwitserland, waar hij in 1955 overleed. Zijn literaire nalatenschap heeft een blijvende invloed gehad op de Europese literatuur en het denken over kunst, cultuur en verantwoordelijkheid.
Librar las De dood in Venetië.
